بسم الله الرحمن الرحیم و الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام علی رسوله الأمین و علی آله و صحبه أجمعین

لَن يَضُرُّوكُمْ إِلاَّ أَذًى وَإِن يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الأَدُبَارَ ثُمَّ لاَ يُنصَرُونَ

به علت فیلترشدن وبلاگ آدرس آن تغییر یافت

آدرس جدید وبلاگ:

http://maqdesi2.wordpress.com/

السلام علیکم و رحمة الله وبرکاته

یکی از فامیل هایم هنگامی که جلوی رویش میگویم که نصاری کافرهستند به من می گوید:”آنها راتکفیرنکن،آنها به سیدنا عیسی ایمان دارند”و البته این نتیجه فتنه ای است که توسط دستگاه های تبلیغاتی دولتی و غیردولتی شب و روز تکرار می شود….لعنت خدا بر آنان باد..

و وقتی به این فامیلم می گویم که قرآن می فرماید:{ لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ ثَالِثُ ثَلاَثَةٍ: بيگمان كساني كافرند كه مي‌گويند : خداوند يكي از سه خدا است!}.در جوابم می گوید:”مگر آنها این سخن را گفته اند؟؟!! نگفته اند”.به او می گویم که :”بلند شو بریم پیش یکی ازکشیش هایشان تا ازاو سؤال کنیم که عیسی در دینشان چه کسی است” و او که کم می آورد گاهی اعراض کرده و گاهی  می گوید:”این یک چیز معنوی است”.

باتوجه به اینکه این شخص تحصیل کرده است و در حالی این سخن را می گوید که ای بسا قرآن کنارش یا جلوی رویش است و مکره و مضطر هم نیست،چون این سخنان به طور خصوصی بین من و او رد وبدل می شود و هیچ شبهه اکراه وجود ندارد و نیز این جریان یک بار رخ نداده بلکه بارها اتفاق افتاده است.

آیا او کافر است؟

ما را راهنمایی کنید.جزاکم الله خیرا.

سؤال:عابر سبیل

جواب از :هیئت شرعی درمنبرالتوحیدو الجهاد

و علیکم السلام و رحمة الله وبرکاته

برادر پرسشگر:

امام شهرستانی رحمه الله درباره فرقه های نصاری می گوید:”

1.ملکانیه:…. اینان می گویند که :جوهر غیر از اقنوم ها می باشد و این مانند موصوف و صفت است و از این رو به عقیده:تثلیث:معتقد گشته اند،وقرآن از آنها خبر داده است:{ :{ لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ ثَالِثُ ثَلاَثَةٍ: بيگمان كساني كافرند كه مي‌گويند : خداوند يكي از سه خدا است}…..

2.نسطوریه:……. اینان معتقدند که :”پسر”از “پدر”متولد است و هنگامی که متولد گشته با جسد مسیح یکی شده و به کالبد آن در آمده است؛و حدوث به جسد و ناسوت برمی گردد،در نتیجه او عبارت است از:اله و انسان که یکی شده اند….[ابوهمام می گوید:و قرآن از آنها خبرداه است:{ وَقَالَتْ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللّهِ: و ترسايان مي‌گويند : مسيح پسر خدا است}].

3.یعقوبیه:…..همانطور که گفتیم به اقنوم های سه گانه معتقدند الا اینکه می گویند:کلمه، به گوشت و خون دگرگون شده است،و درنتیجه اله همان مسیح است و او با جسدش آشکار است،بلکه او:اوست. و درباره اینان قرآن کریم خبر داده است:{ لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَآلُواْ إِنَّ اللّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ: به طور مسلم ، كساني كه مي‌گويند : خدا ، مسيح پسر مريم است ! كافرند.}.[الملل و النحل ص151-154].

پس نصاری کافر و مشرکند،همانطور که در قرآن به صراحت آمده و در سنت صحیح موجود است…و نصوص بیشتر از آن است که دراین فتوای کوتاه بگنجد.و به قول معروف:”توضیح واضحات از سخت ترین کارهاست!.”.

بلکه حتی اگر در میان نصارای امروزی کسی یافت شود که الله را یگانه دانسته و به او چیزی را شرک نیاورد، (همانطور که فامیلت گمان کرده است)باز هم کافر هستند چون به خاتم الأنبیاء محمد صلی الله علیه و سلم ایمان ندارد.در حدیث از ابوهریره از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت است که فرمود:( والذي نفسُ محمد بيده لا يسمع بي أحد من هذه الأمة يهودي ولا نصراني ثم يموت ولم يؤمن بالذي أرسلت به إلا كان من أصحاب النار):سوگند به کسی که جان محمد در دست اوست،هر کس که از این امت چه یهودی وچه نصرانی درباره من بشنود و بمیرد در حالی که به رسالت من ایمان نیاورده باشد،جهنمی خواهد بود.[روایت مسلم].

امام نووی رحمه الله در شرح سخن پیامبر صلی الله علیه و سلم”من هذه الامة”(از این امت) می گوید :”یعنی کسانی که در زمان من و بعد از من تا روز قیامت بیایند،بر همه اینها اطاعت از من واجب است”.[شرح مسلم 248/2].

پس هر کس در تکفیر نصاری توقف کند، قرآن را تکذیب کرده و هر کس قرآن را تکذیب کند،کافر شده است.

و از سؤالت چنین به نظرم می آید که :آن شخص غیر ممتنع و مقدور علیه است از این رو اقامه حجت بر او واجب است و اگر باز هم آنان را تکفیر نکرد کافر می شود.

قاضی عیاض در کتاب الشفا(2/280-281)بعد از نقل قول از جاحظ و ثمامه که معتقد بوده اند “درمورد بسیاری از عموم و زنان و سفیهان و مقلدین یهود و نصاری و امثالهم، برای خداوند حجتی علیه آنان نیست چون استعدادی ندارند که بشود برایشان استدلال نمود”می گوید:«گوینده این سخن کافر است چون کسی که فردی ازیهود و نصاری و هر کس که ازدین مسلمین جدا شده باشد را تکفیرنکند یا درتکفیرشان توقف کند یا شک کند، اجماع است که چنین کسی کافر است»،قاضی ابوبکر می گوید:«چون اجماع و توقیف در کفر آنان اتفاق دارند ،پس هرکس دراین توقف کند،نص و توقیف را تکذیب کرده است و تکذیب یا شک د رآن جز از کافر رخ نمی دهد».

و نیز می گوید: از این رو تکفیر می کنیم هر آن کس را که تکفیر نکند آن کسی را که در دینی غیرازاسلام باشد یا درباره شان توقف کند یا در کفرشان شک کند یا مذهبشان را صحیح بداند و اگر این شخص(که غیرمسلمین را تکفیر نمی کند)به اسلام تظاهر کرده و به آن معتقدباشد و به بطلان ادیان دیگر معتقد باشد،باز کافر  است چون عقیده ای خلاف اسلام را ازخود نشان داده است.[2/286].

شیخ ابوبطین می گوید:«مسلمین اجماع کرده اند بر کفر کسی که یهود و نصاری را تکفیر نکند یا در کفرشان شک کند در حالی که یقین داریم که بسیاری از این کفار جاهل هستند».[الدرر السنیة 12/69].

والله اعلم.

جواب از:عضو هیئت شرعی

شیخ ابوهمام بکر بن عبدالعزیزالأثری

منبع:منبرالتوحید والجهاد،ترجمه از: وبلاگ عقیده و جهاد

این خبرنگاران همراه با مترجم و راننده افغان شان در ولایت کاپیسا ربوده شدند

طالبان می گویند حاضر هستند این خبرنگاران را در صورت رهایی زندانیان طالبان، آزاد کنند.

طالبان در اعلامیه ای گفته است که فهرستی از افراد خود را که می خواهند در برابر این خبرنگاران آزاد شوند، در اختیار حکومت فرانسه قرار داده اند.

اما هنوز جزییاتی در مورد این فهرست منتشر نشده است.

این خبرنگاران در نوار ویدیوئی، از دولت فرانسه می خواهند تا برای رهایی آنها تلاش کند.

یکی از این خبرنگاران می گوید: “رئیس جمهوری فرانسه باید بداند که ما با تهدید مرگ روبرو هستیم – یک بار دیگر تکرار می کنم که رئیس جمهور فرانسه باید گفتگوها برای نجات ما را آغاز کند.”

طالبان اخیرا یک نوار ویدیوئی را مجددا از یک سرباز ناتو پخش کردند که حدود یک و نیم سال پیش از نزدیکی مرز پاکستان “ناپدید” شده بود.

السلام علکم و رحمة الله وبرکاته

مشایخ گرامی:حکم اسلام درباره یزیدبن معاویه چیست؟نظر اهل سنت و جماعت درباره او چیست؟و آیا سخن شیعه درباره او صحیح است؟

سؤال از:ابی رباح الغزی

———————————-

جواب از:هیئت شرعی در منبر التوحید و الجهاد

وعلیکم السلام ورحمة الله وبرکاته

برادر پرسشگر:

اولاً:قبل ازجواب باید به نکاتی چند اشاره کنم:

1.بدان که یزیدبن معاویه قطعاً صحابی نبوده است،شیخ الإسلام ابن تیمیه –رحمه الله-درباره او می گوید:«در زمان خلافت عثمان به دنیا آمد…..و نه صحابی بود و نه از اولیاء صالح الله».[مجموع الفتاوی 483/4].

2.و بدان که همه آنچه گمراهان می گویند،ضرورتاً گمراهی نیست،گاهی اهل ضلالت نیز حرف حقی می زنند…..و منظور ما اینجا: تبیین خطای عوام است که؛آنها وقتی می بینند که شیعه حسین رضی الله عنه را دوست دارند، از باب مخالف با شیعه از محبت با حسین رضی الله عنه  دور شده اند،و وقتی دانسته اند که شیعه با یزید بن معاویه دشمنی دارد از باب مخالف با شیعه به محبت او متمایل شده اند!

ثانیاً: تبیین مسأله یزید بن معاویه:

برادر پرسشگرم بدان که :

درمیان اهل سنت و جماعت،سه نظر درباره یزید بن معاویه مطرح است:

1.محبت با او:که نظر برخی از اهل علم مانند امام غزالی رحمه الله است.

2.تنفر از او:که نظر برخی از اهل علم مانند امام ابن جوزی رحمه الله می باشد.

3.نظر متوسط:که قول برخی از اهل علم مانند امام احمد رحمه الله می باشد.

صالح بن احمد بن حنبل می گوید:به پدرم گفتم:عده ای می گویند که یزید را دوست میدارند،گفت:پسرم،آیا کسی که به الله و روز قیامت ایمان داشته باشد،یزید را دوست می دارد؟گفتم:ای پدرم،پس چرا او را لعن نمیکنی؟گفت:ای پسرم،کی دیده ای که پدرت کسی را لعن کند.[مجموع الفتاوی 483/4].

این مسئله،مسئله ای اجتهادی می باشد،و بر نظر مخالف در آن اشکالی وارد نیست،برای همین شیخ الإسلام ابن تیمیه رحمه الله بعد ازترجیح نظرامام احمد در این مسئله،می گوید:«در این دو قول اجهاد روا می باشد».[مجموع الفتاوی386/4].

اما نظری که من به آن متمایلم،بغض  او می باشد به خاطر کارهایی که کرده است،ولی لعن نمیکنم به دو علت:

1.به خاطر آن چیزهایی که در احادیث و آثار درباره لعن معین وارد گشته است.

2.از باب سد ذریعه،تا لعن او به لعن پدرش(دایی مؤمنین)معاویه رضی الله عنهما کشانده نشود.

و اگر خواستی درباره اقوال اهل سنت و جماعت و موضعگیری آنها درباره  یزید بن معاویه،بیشتر بدانی به مقاله”یزید بن معاویه و حکام عصرنا”نوشته دکتر هانی السباعی حفظه الله مراجعه کن.والله اعلم.

جواب از:عضو هیئت شرعی

شیخ ابوهمام بکر بن عبدالعزیزالأثری

منبع:منبرالتوحیدو الجهاد،ترجمه از:وبلاگ عقیده و جهاد

ترجمه كتاب«شروط لاإله الاالله»

تأليف: الشيخ عبدالمنعم مصطفي حليمه(أبو بصير)- حفظه الله تعالي-

[قسمت اوّل]

بسم الله الرحمن الرحيم

پيش گفتار:

إن الحمد لله نحمده ونستعينه ونستهديه ونستغفره، ونعوذ بالله من شرور أنفسنا ومن سيئات أعمالنا، من يهده الله فلا مضل له، ومن يُضلل فلا هادي له .

وأشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريك له، وأشهد أن محمداً عبده ورسوله .

« يا أيها الذين آمنوا اتقوا الله حق تُقاته ولا تموتنَّ إلا وأنتم مسلمون » آل عمران:102.

« يا أيها الناس اتقوا ربكم الذي خلقكم من نفسٍ واحدةٍ وخلق منها زوجها وبثَّ منهما رجالاً كثيراً ونساءً واتقوا الله الذي تساءلون به والأرحام إن الله كان عليكم رقيباً » النساء:1.

« يا أيها الذين آمنوا اتقوا الله وقولوا قولاً سديداً . يُصلح لكم أعمالكم ويغفر لكم ذنوبكم ومن يُطع الله ورسوله فقد فاز فوزاً عظيماً » الأحزاب:70-71.

أما بعد: فإنَّ أصدقَ الحديثِ كتابُ الله، وخيرَ الهدي هديُ محمدٍ – صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- ، وشر الأمور مُحدثاتها، وكل محدثة بدعة، وكل بدعةٍ ضلالة، وكل ضلالة في النار.[1]

وبعد: به تحقيق، شريفترين و گرامي ترين و بزرگ ترين كلمه اي كه خداوند بلند مرتبه از زمان آدم- عليه السّلام- تا روزگار پيامبر ما، محمّد- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- ، برأنبياء و رسولانش وحي نموده؛ كلمه ي توحيد(لَاإِلَهَ إِلَّا اللِّه)است. وبزرگ ترين كلمه اي كه انسان از زمان آفرينش آدم-عليه السّلام- تاروزگار ما ونيز تا هنگامي كه قيامت برپا مي گردد؛ با آن به سخن پرداخته، همان كلمه توحيد…(لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه) است.

وبرترين ورد و ذكر(درنزد خداوند)…«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» است.

وبه سبب بزرگ داشتِ همين كلمه است كه خداوند؛ مخلوقات را آفريد، پيامبران را روانه نمود و كتاب هاي آسماني را نازل فرمود…! وبه خاطر منزلت همين كلمه است كه بهشت(براي مؤمنان) زينت داده شد وآتش جهنّم (براي تعذيب كافران) قرمز وسياه گرديد… وبه سبب بزرگ داشت همين كلمه است كه خداوند بلند مرتبه، جهاد وقتال وپيكار را فرض نمود و صلح وجنگ و تولّي وتبرّي را بنا نهاد، ودراين راه كاروان هاي جهاد وآزادي(براي رهايي و نجات دادن انسان ها از بردگي به بندگي پروردگار) به حركت درآمدند و هر(چيز) قيمتي وگران بهايي(ازقبيل:جان و خون ومال) در راه اعلاي اين كلمه، آزاد و ارزان شد…!

«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» سرانجام همه ي اهداف است و هيچ هدف يا مصلحتي نه تنها بر آن برتري نمي يابد بلكه توان همساني وبرابري با آن را هم ندارد… كلمه ي«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» دراين دنيا، جانِ گوينده اش را محفوظ وصيانت مي كند واشتباهات و لغزش هاي او را تخفيف مي دهد و به هنگام ورود شبهات، شمشير را از روي سرش كنار مي نهد(ومانع كشتن او مي شود)!

برپايه واساس همين كلمه ي «لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» است كه مردمان به بهشت يا دوزخ وارد مي شوند… هركس از روي صدق و اخلاص آن را ادا كند، وارد بهشت مي شود و هركس حقّ آن را(به گونه اي شايسته) به جا نياورد و با آن به مخالفت برخيزد وبه آن پشت نمايد، وارد جهنّم مي شود و عذاب دوزخ بر وي تحقّق مي يابد.

كلمه ي«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه»تنها كلمه اي است كه براي صاحب(و گوينده اش) سودمند است؛ هر چند كردار زشت و بد زيادي هم غير از شرك مرتكب شده باشد. وغير از اين كلمه، هيچ چيزي نمي تواند به انسان نفعي برساند؛ اگر چه به اندازه ي گنجايش آسمان ها و زمين هم، كار خير و نيك انجام داده باشد…!

«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه»كلمه اي است كه اگر با(آن چه) در آسمان ها و زمين است وزن شود، بر همه ي آنها برتري مي يابد و سنگين تر است… هم چنان كه نوح- عليه السّلام- در هنگام وفاتش به پسرش(اين گونه) وصيّت نمود:

«آمرك بلا إله إلا الله؛ فإن السماوات السبع والأرضين السبع لو وضعت في كفة، ووضعت لا إله إلا الله في كفة لرجحت بهنَّ، ولو أن السماوات السبع والأراضين السبع كنَّ حلقة مبهمةً لقصمتهنَّ لا إله إلا الله …»[2]

«به تو امر مي كنم كه (واجبات) «لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» رابه جا آوري؛ چون اگر آسمان هاي هفتگانه و زمين هاي هفتگانه در يك كفه ي ترازو قرار داده شوند و كلمه ي «لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» هم در كفه ي ديگر گذاشته شود، كفه ي «لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» وزين تر و سنگين تر خواهد بود و اگر آسمان ها هفتگانه و زمين هاي هفتگانه به مثابه ي حلقه ي ناپيدايي باشند، «لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» عامل جدايي بين آنهاست.»

وبا وجود اين، هيچ كلمه اي مثل كلمه ي توحيد«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه»درطول تاريخ وتاروزگار ما، به دگرگوني وتحرف وتأويل باطل و غلط دچار نشده است!!

وبه تحقيق،‌ فرقه هاي گمراه و اهل اهواء توانسته اند كلمه ي«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه»را(در نزد ساده لوحان) از مفهوم اصلي وقرآني آن منحرف نمايند…

درآغاز، لائيك هاي كافروسپس گروه هاي منحرف تصوف و مرجئه[3] و جهميه[4]وبعضي گروه هاي سلفي[5] معاصر كه خود را و علمشان را به عنوان سربازي در اختيار وحمايت فرمانروايان وپادشاهان ستمگر و مجرم قرار دادند، به اين كار(منحرف كردن مفهوم كلمه ي«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه»در نزد عوامان ساده لوح) مبادرت ورزيدند.

اين گروه هاي گمراه، با حيله ونيرنگ وتأويلات فاسد و باطلشان«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» را از نشانه ها، معاني و اهداف آن تهي ساختند… و صرفاً به حرف هاي خشك وبي روح كه بر زبان جاري مي شود و به صداي برخورد دانه هاي تسبيح در گوشه هاي مسجد بسنده نمودند؛ بدون آن كه گرمي و حرارت  آن به دل ها برسد وتأثيري در واقع زندگي مردم و رفتارشان داشته باشد…!

با«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» آن گونه كه انتظار مي رود تا به عنوان برنامه ي زندگي مردم و منهجي كامل براي تغيير اجتماع، از وضعيت ظلماني شرك به روشنايي توحيد واز ظلم و ستم جاهليّت به عدالت اسلام و از عبادت كردن مخلوق – خواه اين مخلوق هركس كه باشد- به تنها عبادت نمودن خداوند بلند مرتبه قرار گيرد، معامله و برخورد نكردند.

اينان«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» را از حقيقت و حيات بخشي آن و هدفي كه به خاطرش نازل شده است تهي نمودند… وآن را براي مردم، درحروفي خشك و توخالي  كه آن  هم صرفاً به هنگام ذكر يا تلاوت به عنوان تبرك بر زبان جاري شود به تصوير كشيدند، بدون آن كه در واقع زندگي و رفتارشان اندك تأثيري ايجاد كند… در حالي كه سزاوار نيست«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» چنين باشد.

(از جمله ي آراي باطل آنها اين است:)

حتّي براي يك بار هم كه شده«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» را بر زبان بياور- وسپس هر كاري را كه خواستي انجام بده، اگر چه نسبت به گزاردن طاعت و فرمان برداري (براي خداوند) هم، مثل حيواني وحشي، درّنده و سركش باشي!!

يك بار«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» رابر زبان بياور. در دنيا و آخرت از اهل نجات وايمان خواهي بود، اگر چه هيچ عمل(نيكي) هم نداشته باشي و هيچ چيزي از اركان و واجبات دين را هم به جا نياورده باشي!!

يك بار«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه»را بر زبان بياور… سپس هر معبود و بت و طاغوت گنهكاري را كه خواستي پرستش كن…!! مادام كه يك بار«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» را در طول زندگي ات بر زبان براني، ازكفر و آتش جهنم در امان خواهي بود… و اگر چه اعمال زشت زيادي هم داشته باشي، برتر از آن هستي كه نسبت به(صحّت) دين و ايمان تو ترديد حاصل شود…!

(اين گروه هاي منحرف) اين چنين به مردم گفته و مي گويند و به اين ترتيب(وبراساس اين طرز تفكر) باعث از بين رفتن دين و عبادت و زندگي آنها مي شوند… ودر نتيجه، مردم و حقيقت اين دين(در عقيده) به وادي اختلاف و جدايي مي افتند و به همين ترتيب تعداد زيادي از مردم به حكم تشويش مرجئه ي روزگار بر آنان مي پندارند كار نيك و شايسته اي انجام مي دهند…! و به اين منوال، بهره ي بسياري از مردم، از دين و توحيد همان است كه كلمه ي «لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه»را صرفاً در مناسب هاي گوناگون و يا هرگاه از آنان خواسته شود بر زبان آورند… بدون آن كه چيزي از معاني يا شروط و لوازم آن را مراعت نمايد و يا چيزي از آن را در واقع زندگي و كردارشان به كار بندند.

وچون موضوع به اين آساني، پوك و پوچ و بي اهميّت تلقي گرديد… تلفظ كردن كلمه«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» و پنهان نمودن آن براي همه مردم آسان شد. و از هركس در خواست(تلفظ آن) مي شد، بر زبان مي آورد… به اين تر تيب، طاغوت هاي حاكم، كافران باطني مذهب، لائيك ها، مشركان بت پرست و كمونيست هاي مُلحّد همگي كلمه ي «لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» را بر زبان راندند، بلكه هيچ كافر و فاجري را نمي يابي، جز آن كه كلمه ي«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» را تلفظ مي كند… و هر گاه بين دو نفر فاجردرگيري روي مي دهد، يكي از آنها از جهت خاتمه به نزاع ودر گيري به ديگري مي گويد: اي مرد! «لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» را بگو و كوتاه بيا!!

مردم اين گونه با توحيد تعامل مي كنند- غير از كسي كه خدا به او رحم كند- و «لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» اين چنين(براي آنان) بيان شده است…! و اين ها( كساني هستند) كه مرجئه ها و جهميه ها- خداوند انها را نابد كند- ايشان را مؤمن و مسلمان و از اهل بهشت مي پندارند…! و(در نظر اين مرجئه ها و جهميه ها) هيچ كس حقّ ندارد در صحّت ايمان و اسلام آن مردمان كند وكاو كند ويا اينكه برخي از آنان را تكفير نمايد… و هركس چنين كاري را انجام دهد؛ او را به اهل خوارج وغُلاة تكفيري نسبت مي دهند…!! اين گروه هاي منحرف و گمراه(براي اثبات آراي پليدشان) به برخي نصوص شرعي تكيه مي كنند كه (نه تنها) دليلي به سود ايشان در آن يافت نمي شود، بلكه در حقيقت، خود اين نصوص دليلي عليع آنها است.

اين آيات قرآن و احدايث رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- را در غير جايگاه خود  قرار مي دهند و آيات قرآن را بدون توجه به شأن نزول صحيحشان به كار مي برند وآنها را با معاني و تأويل هاي فاسد و باطل، از دلالت هاي شرعي كه خداوند- عزوجل- اراده فرموده است خارج مي سازند…!

از جمله نصوصي كه اينان با توجه به هوي و هوس وانديشه هاي باطل خويش بر‌آن تكيه مي كنند، حديثي صحيح از رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- مي باشد كه مي فرمايد:

«من قال لا إله إلا الله دخل الجنة»

«هركس«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» را بر زبان آورد، وارد بهشت مي شود.»

و مي گويند:«ازاين حديث، بهشتي بودن كسي كه صرفاً كلمه ي«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه»رابر زبان براند اثبات مي شود.»

اينان هم چنين به حديث اَلْبِطَاقَة(كارْت) استدلال مي كنند كه در آن رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- مي فرمايد:

«إن الله سيخلص رجلاً من أمتي على رؤوس الخلائق يوم القيامة، فينشر عليه تسعةً وتسعين سجلاً، كل سجلٍّ مثل مد البصر ثم يقول: أتنكر من هذا شيئاً ؟ أظلمك كتبتي الحافظون ؟ يقول: لا يا رب، فيقول: أفلك عذر ؟ فيقول: لا يا رب، فيقول: بلى إن لك عندنا حسنة وإنه لا ظلم عليك اليوم، فيُخرج بطاقة فيها أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمداً عبده ورسوله، فيقول: احضر وزنك، فيقول: يا رب ما هذه البطاقة، وما هذه السجلات ؟! فقال: فإنك لا تُظلم . قال: فتوضع السجلات في كفة والبطاقة في كفة فطاشت السجلات وثقلت البطاقة، ولا يثقل مع اسم الله شيء»[6]

«همانا خداوند، مردي از امت مرا در روز قيامت در بين مردمان نجات مي دهد. بنابراين نود و نه كارنامه اي اعمال و كردار وي را بر او مي گشايند كه درازي هر يك از كارنامه ها به اندازه ي ديد چشم است. (پس از آن خداوند بلند مرتبه) مي فرمايد: آيا چيزي از محتواي اين كارنامه ها را انكار مي كني؟ آيا فرشتگان كاتب ما به تو ظلم كرده اند؟ (آن مرد) پاسخ مي دهد: خير، اي پروردگارا ! پس (از آن خداوند بلند مرتبه) مي فرمايد: آيا عذري داري؟ (آن مرد) پاسخ مي دهد: خير، اي پروردگارا ! سپس (خداوند بلند مرتبه) مي فرمايد:يك كار نيك تو در نزد ماست و امروز هرگز به تو ظلم نمي شود. پس از آن، خداوند بلند مرتبه يك كارت را براي او بيرون مي آورد كه در آن نوشته شده است:

«أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمداً عبده ورسوله»

سپس(خداوند بلند مرتبه) مي فرمايد: براي وزن كردن آن حاضر باش!

آن مرد مي گويد: پروردگارا ! اين كارت در مقابل اين همه كارنامه ي پر از گناه چه مي شود؟!

خداوند بلند مرتبه مي فرمايد: همانا به تو ظلم نمي شود. رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- مي فرمايد: همه ي(آن) كارنامه ها در يك كفه ي ترازو و آن كارت در كفه ي ديگر گذاشته مي شود. كه در نتيجه، همه ي آن كارنامه ها بالا آمده وآن كارت از سنگيني به پايين مي رود و هيچ چيزي در مقايسه با اسم خدا، سنگين نمي شود.»

مرجئه هاي معاصر مي گويند: «اين حديث دليلي بر صحّت مذهب و گفته ي ما… و حجتي بر بطلان گفته ي مخالف ما در اين موضوع است…!»

در پاسخ مي گوييم:« همه ي اين ها چنان چه بعداً براي خواننده روشن مي شود نه تنها دليلي براي (ادعاي باطل) آن ها محسوب نمي شود، بلكه حجتي(قاطع) عليه خود آن ها است…!»

بنابراين قبل از پاسخ گفتن به اين گونه شبهات و شبهه هاي ديگري كه مرجئه ها و گروه هاي گمراه ديگر بين مردمان عوام و جُهّال  منتشر كرده اند… وقبل از ورود به مبحث شروط«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» كه چاره اي جز اداي كامل و تحقّق آن نيست… ناگزيريم برخي مقدمه هاي مهم و ضروري مثل مقدمه اي كه در اين بحث، پيش روي شما قرار گرفت يادآوري نمايم؛ چون براي خواننده لازم است جهت توضيح ودرك بيشتر معاني- كه پيوند زيادي با موضوع مورد بحث دارد- آن ها را بداند و به آن آگاهي داشته باشد.

از خداوند بلند مرتبه، هدايت و توفيق و پذيرش(اين اثر را) خواهانم… به راستي او متعال و شنوا و نزديك وپذيرنده ي دعاست.

وصلى الله على سيدنا ونبينا محمد، وعلى آله وصحبه وسلَّم.

مقدمه هاي مهم و ضروري

مقدمه ي اوّل:

همانا(قضيه ي) صاحب نود و نه كارنامه يِ پر از خطا و لغزش و گناه و هم چنين نصوص و غير نصوصي كه دلالت بر ورود كسي به بهشت مي كنند كه اصلاً كار نيكي انجام نداده است… براي حامل وصاحب اين كارنامه هاي مملو از گناه و خطا- هرچند حجيم و زياد هم باشد- لازم است از شائبه ي شرك و كفر اكبر خالي باشد؛ چون شرك خود به تنهايي عمل و كردار آدمي را به طور كلي از بين مي برد، اگر چه نيكي هاي اعمال او آسمان و زمين را هم پر كرده باشد… پس حال كسي كه خيلي گناهكار باشد و هرگز كار نيكي انجام نداده باشد همانند صاحب كارنامه ها كه در حديث(البطاقة) ذكر شد، در صورت شائبه ي شرك در پرونده اش رفتن او به جهنم و ماندن در آن براي هميشه، سزاوارتراست.

قال الله تعالي: «إن الله لا يغفر أن يُشرك به ويغفر ما دون ذلك لمن يشاء» النساء:48.

«بي گمان خداوند، شرك به خود را هرگز نمي بخشد؛ ولي گناهان جز آن را از هركس كه خود بخواهد مي بخشايد.»

قال الله تعالي: «إنه من يُشرك بالله فقد حرم الله عليه الجنة» المائدة:72.

«بي گمان هر كس شريكي براي خدا قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حرام كرده است.»

قال الله تعالي: «لئن أشركت ليحبطن عملُك ولتكوننَّ من الخاسرين» الزمر:65.

«(اي مُحَمَّد- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم-) اگر مرتكب شرك شوي، عمل و كردارت نابود مي شود و از زيانكاران خواهي بود.»

قال الله تعالي: «ولو أشركوا لحبط عنهم ما كانوا يعملون» الأنعام:88.

«(اگر برگزيدگان من) شرك مي ورزيدند، هر آنچه مي كردند هدر مي رفت(واعمال خيرشان ضايع مي شد).»

قال الله تعالي: «وقدمنا إلى ما عملوا من عملٍ فجعلناه هباءً منثوراً» الفرقان:23.

«ما به سراغ تمام اعمالي كه (به ظاهر نيك بوده و در دنيا) آنان انجام داده اند مي رويم و همه را چون ذرات غبار پراكنده و در هوا مي سازيم (و ايشان را از اجر و پاداش آن محروم مي كنيم).»

و باز نصوص فراوان ديگري وجود دارند كه بر هدر رفتن نفع يا سود حسنات ونيكي هايي دلالت مي كنند كه همراه با شريك است…

پس به تحقيق، توحيد خالص و واقعي به صاحبش نفع مي رساند؛ هرچند عمل زشت و بدي هم غير از شرك داشته باشد. و هم چنين شرك، نفع و سود را از صاحبش سلب مي كند؛ و هرچند عمل نيك و صالح(زيادي) هم داشته باشد و اين قاعده از قواعد كلي ارزشمندي است كه براثبات آن، دلايل زيادي در قرآن و سنّت موجود است و(در اين مورد) اختلافي(بين علما) وجود ندارد.[7]

قال رسول الله – صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- :«قال الله تعالى: يا ابن آدم ! مهما عبدتني ورجوتني ولم تُشرك بي شيئاً غفرتُ لك على ما كان منك ـ أي من عمل ـ وإن استقبلتني بملء السماء والأرض خطايا وذنوباً استقبلتك بملئهنَّ من المغفرة، وأغفر لك ولا أبالي».[8]

رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- فرمود:«خداوند بلند مرتبه مي فرمايد: اي آدميزد! هر اندازه مرا عبادت كني و به (مغفرت) من اميدوار باشي و چيزي با من شريك قرار ندهي، هر گناه و عمل زشتي از تو سر زند مي آمرزم و اگر با خطا و گناهي به وسعت آسمان و زمين به استقبال تو مي آيم و گناهانت را مي بخشم و باكي هم ندارم.»

وقال رسول الله- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- :«ثِنتان موجبتان»قال رجل: «يا رسول الله ما الموجبتان ؟» قال:«من مات لا يُشرك بالله شيئاً دخل الجنة، ومن مات يُشرك بالله شيئاً دخل النار»[رواه مسلم]

رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- فرمود:«دو امر واجب است» مردي پرسيد:«اي رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- آن دو امر واجب چيست؟ فرمود:«هركس بميرد و چيزي براي خداشريك قائل نشده باشد، وارد بهشت مي شود و هر كس بميرد در حالي كه چيزي شريك خدا قرار داده باشد، وارد آنش دوزخ مي شود.»

وعن عائشة -رضي الله عنها- قالت:«قلت يا رسول الله- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- : ابن جدعان كان في الجاهلية يصل الرحم، ويُطعم المسكين، فهل ذلك نافعه ؟» قال:« لا ينفعه، إنه لم يقل يوماً: ربِّ اغفر لي خطيئتي يوم الدين »[رواه مسلم]

ازمادر مؤمنان ، عائشه-رضي الله عنها- روايت است كه فرمود:«گفتم: اي رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- ابن جدعان در زمان جاهليّت، صله ي رحم را به جا مي آورد و تهيدستان و فقيران را طعام مي داد. آيا(در روز قيامت) از اين كارش نفعي به او رسانده مي شود؟» فرمود:«به او نفعي نمي رسد؛ چون روزي در طول عمرش روزي نگفته است: خدايا! در روز قيامت از گناهانم در گذر».

امام نووي-رحمة الله عليه- در شرح خود بر صحيح مسلم در جلد1 صفحه ي 217 مي فرمايد:«كسي كه بر توحيد بميرد، هر چند گناهان زيادي هم داشته باشد، براي هميشه در جهنّم باقي نمي ماند. هم چنين اگر كسي بر آيين كفر بميرد؛ هرچند اعمال و كردار نيك زيادي هم داشته باشد، به بهشت داخل نمي گردد. اين چكيده ي عقيده و نظر و اجماع مذهب اهل حقّ(اهل سنّت و جماعت) دراين مسأله مي باشد.»

مقدمه ي دوم:

همان طور كه اجتماع كفر و ايمان در ظاهر، غير ممكن و يا رسيدن هر دو به يك صراط واحد محال است، هم چنين قرار گرفتن(هم زمان) هر دوي آن ها در يك قلب غير ممكن است. پس هرگاه«كفر» در قلبي جاي گيرد، ايمان به طور كلي از آن قلب خارج مي شود و هم چنين قرارگرفتن«ايمان» در قلبي امكان پذير نيست؛ مگر آن كه كفر يا شرك به طور كلي از آن بيرون رود.

كما قال – صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- : «لا يجتمعُ الإيمان والكفر في قلب امرئٍ» [السلسلة الصحيحة:105]

همان طور كه رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- هم مي فرمايد: «ايمان و كفر با هم در قلب يك انسان جمع نمي شود.»

از اين حديث در مي يابيم كسي كه ادعاي وجود ايمان در قلبش را مي كند و يا به گمانش مؤمن است؛ ولي در ظاهرش شرك بواح به چشم مي خورد دروغ گو است…!

پس ظاهر، آيينه ي باطن و دليل و نمود آن است و هريك از آن دو به گونه اي مثبت يا منفي بر ديگري تأثيري مي گذارد و يا از آن تأثير مي پذيرد. همان گونه كه درحديث صحيح هم آمده است: «ألا وإنَّ في الجسد مضغة إذا صلحت صلح الجسد كله، وإذا فسدت فسد الجسد كله، ألا وهي القلب»[متفق عليه]

«آگاه باشيد و بدانيد كه در وجود آدمي پاره گوشتي است كه چنان چه اصلاح شود، همه ي وجود او اصلاح مي شود و هرگاه تباه گردد، تمام وجودش تباه مي گردد. بدانيد آن(پاره گوشت) قلب است.»

طبق اين قاعده: كسي كه در ظاهرش كافر باشد، به طور قطع در باطن نيز كافر است و بالعكس كسي كه در باطنش كافر باشد، در ظاهر نيزكافر است.[9]

امّا اين امكان هم وجود دارد كه در قلبي، ايمان و معصيّت يا ايمان و كفر اصغر و يا (ايمان و) شرك اصغر جمع شود… و ايمان در اين حالت به صاحبش سود مي رساند و اين(قضيه) واضح و بديهي است و نيازي به استدلال ندارد.

مقدمه ي سوم:

بدان كه جز مؤمنان موحّد، كسي داخل بهشت نمي شود… هرچند گفته شده است بعضي از گناهكاران وارد بهشت مي شوند؛ امّا(بايد دانست كه) گناهانشان، آنها را از جمع مؤمنان موحّدي كه شروط توحيد را به طور كامل به جاي آورده اند، خارج نكرده است… وانسان، موحّد نمي شود تا وقتي كه شرك اكبر را به طور مطلق از او دور شده باشد و تنها پروردگار پاك و منزّه اش را عبادت كند. همانطور كه در حديثي«متفق عليه» آمده است: «لايدخل الجنة إلا نفس مسلمة»

«جز شخص مسلمان، كسي به بهشت داخل نمي شود».

وقال رسول الله- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- :«يا ابن الخطاب ! اذهب فناد في الناس: إنه لا يدخل الجنة إلا المؤمنون» [رواه مسلم]

رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- فرمود: «اي پسر خطاب برو و سپس در ميان مردم ندا بزن: همانا جز مؤمنان كسي وارد بهشت نمي شود».

وفي رواية عند أبي داود:«يا ابن عوف ! اركب فرسك، ثم نادِ: إن الجنة لا تحل إلا لمؤمن»؛ أي إلا لموحد.

ودر روايت ابو داوود آمده است كه(رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- فرمود:)«اي پسر عوف سوار بر اسبت شو و سپس ندا بزن: همانا بهشت جز براي مؤمن مكان سكونت نيست.»

يعني: جز براي كسي كه موحّد است.

وقال رسول الله- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- :«أُعطيت الشفاعة وهي نائلة من لا يُشرك بالله شيئاً»‍[أخرجه ابن أبي عاصم في السنة، وصححه الألباني:803]

رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- فرمود: « به من «شفاعت» عطا شده است و اين شفاعت شامل كسي مي شود كه چيزي را شريك خدا قرار نداده باشد.»

و احاديث ديگري در اين باره وارد است كه هركس در قلبش به اندازه ي ذره اي، ايمان وجود داشته باشد… حتي هرگز كار نيكي انجام نداده باشد وارد بهشت مي شود. هم چنان كه در بعضي از احاديث صحيح، در نزد امام بخاري و… اين امر ثابت است. بركسي كه در قلبش به اندازه ذره اي ايمان موجود است، لازم است كه ايمانش ناشي از اصل توحيدي باشد كه صاحبش جز به وسيله ي آن نجات پيدا نمي كند ودر مورد كسي كه هيچ كار نيكي نكرده، نيز همين طور است؛ يعني هيچ كار نيكي افزون بر اصل ايمان و توحيدي كه ناگزير از آن است و بايد حقّ آن را به طور كامل اداء كند، نكرده است.[10]

وفي قوله – صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- : «يقول الله تعالى أخرجوا من كان في قلبه مثقال حبةٍ من خردلٍ من إيمان …»

رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- در حديثي مي فرمايد: «خداوند بلند مرتبه مي فرمايد: هركسي را كه در قلبش به اندازه ي دانه ي ارزن ايمان وجود دارد(از جهنم) بيرون آوريد.» ابن حجر در جلد1«الفتح» صفحه ي 73 مي فرمايد:«منظور از دانه ي گياه خردل دراين حديث، اعمالي است كه مازاد بر اصل توحيد باشد، بنا به قول رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- در حديث ديگري كه مي فرمايد:

«أخرجوا من قال لا إله إلا الله وعمل من الخير ما يزن ذرة»

«هركس«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» را بر زبان آورده و به اندازه ي ذره اي نيكي انجام داده است، از جهنم بيرون آوريد.»

مقدمه ي چهارم:

هنگام سخن گفتن از مسائل كلي و عمومي همانند: توحيد، وعد و وعيد و آنچه متعلق به مسائل كفر و ايمان است… مراعات تمامي نصوص شرعي مرتبط با موضوع، و به كارگيري برخي نصوص، همراه با بعضي ديگر و بخشي از نصوص، همراه با بخشي ديگر؛ بدون فرو گذاشتن يا ترك چيزي از آن ها لازم است. چه بسا اطلاق نمودن نصّي به نصّي ديگر، آن را معيّن و مقيّد كند و(يا) مفهوم مشكل نصّي را، نصّ ديگر شرح و تفسير نمايد و(يا) آنچه را كه نصّي جايز شمرده شده، در نصّي ديگرحرام و منسوخ شده است و(يا) آنچه را كه نصّي حرام نموده است، نصّي ديگر جايز شمرده باشد… و اين است آن چه كه انصاف و درك و فهم و دانش و جست و جوي محقق كوشا به آن نيازمند است.

امّا به كار بردن نصّي يا نصوصي، بدون(در نظر گرفتن) نصوص ديگر وابسته به آن مسأله- خواه به خاطر ترس يا علاقه، ويا ياري رساندن به (غلبه ي) هوي و هوس ويا(تبليغ براي ترويج يك) مذهب مبتدع گمراه- شگرد دزداني است كه به سرقت نصوص از علم و فقه مي پردازند، كساني كه در حقيقت اهل تقلب و گمراهي اند وحتّي بر دين و دنياي آنها نمي توان اعتماد كرد. از بينش شرعي و امانت علمي نيست كه يك حديث را در مورد«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه»در نظر بگيريم؛ همانند(اين) حديث رسول خدا- صَلَي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم- كه فرمودند:‌«من قال لا إله إلا الله دخل الجنة».

«هركس«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» را بر زبان آورد، وارد بهشت مي شود.»

و(آن گاه) مسائل ايمان و وعد و وعيد را بدون توجه به دهها حديث و نصوص ديگري از «لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه»وشروط و لوازم و خواسته هاي آن بحث مي كنند، (صرفاً) براساس آن يك حديث بيان نماييم…

مقدمه ي پنجم:

از قواعدي كه مورد اتفاق تمامي اهل علم است و نصوص شرعي نيز بر آن دلالت مي كند؛ برگرداندن معني و مفهوم نصوص متشابه ديني به نصوص محكم[11] آن  ونيز قرار دادن نصوص محكم به صورت مبيّن و مفسر مقصود نصوص متشابه مي باشد و عكس آن صحيح نيست!! به كارگيري اين قاعده در تمامي مسائل ديني و به ويژه در مسائلي كه ما در صدد بحث و مناقشه در مورد آن هستيم ضروري است؛ چون در ميان بعضي نصوص وارده، نص هاي متشابهي هستند كه فهم ان(برهمگان) مشكل است و مقصود شارع از آن دانسته نمي شود، مگر با ارجاع دادن نصوص محكم ديري كه مراد و مقصود شارع را شرح و تفسير و روشن نمايد.

امّا بر عكس نمودن اين قاعده، به گونه اي كه نصوص محكم دين به نصوص متشابه ارجاع داده شود و نصوص متشابه(در چيزي) كه به ان ارجاع مي شود، اصل و داور قرار گيرد و از نصوص  محكم و تفسير آن برترشمرده شود… جايز نيست و اين(شيوه) كار منحرفان و گمراهاني است كه به فتنه انگيزي و تفرقه بين مؤمنين هستند. همان گونه كه خداوند بلند مرتبه مي فرمايد:

«هو الذي أنزل عليك الكتاب منه آياتٌ محكمات هُنَّ أُمُّ الكتاب وأُخرُ مُتشابهات فأما الذين في قلوبهم زيغٌ فيتبعون ما تشابه منه ابتغاء الفتنة وابتغاء تأويله»[آل عمران:7]

«اوست كه قرآن را بر تو نازل كرده است؛ بخشي از آن آيه هاي محكمات است و(معاني واهداف روشني دارندو) آن ها اصل و اساس اين كتاب هستند. وبخشي از آن، آيه هاي متشبهات است(كه با وجود قابل درك بودن معناي ظاهري آن ها، احتمالات مختلفي درآن ها مي رود) وامّا كساني كه در دل هايشان كژي و انحراف است(وگريز از حق، زواياي و جودشان را فراگرفته است) براي فتنه انگيزي و تأويل(نادرست) به دنبال متشابهات مي افتند.)

از(كار) منحرفان و گمراهان و راه و روش ومنهج آنان، به خدا پناه مي بريم.

اين بعضي مقدمات ضروري بود كه به فهم و درك خواننده، در مورد شروط«لَاإِلَهَ إِلَّااللِّه» ومتعلقات آن – از مسائل و احكامي كه إن شاءالله در آينده خواهد آمد- كمك مي كند.

« فرزند اسلام »

1- به مقدمه ي عربي فوق(خُطْبَةُ الْحَاجَة)گفته مي شود كه پيامبر خدا -صلي الله عليه و سلم- خطبه ها، نصايح واندرزهايش را با آن آغاز مي كرد. شيخ ناصرالدين آلباني كتابچه ي مفيدي در اين باره نوشته است كه در صورت تمايل مي توانيد به آن مراجعه نماييد.«مترجم»

2- صحيح الأدب المفرد:426

3- مرجئه اسم فاعل از مصدر ارجاء مي باشد ودر لغت به دو معني آمده است:1- به تأخير انداختن و مهلت دادن 2- اميد دادن. امام احمد حنبل- رحمة الله عليه- مرجئه را در اصطلاح چنين تعريف مي كند:«اينان كساني هستند كه ادّعا مي كنند ايمان صرفاً اقرار زباني است و مردمان در ايمان بر هم برتري ندارند وايمان همه ي انسان ها، فرشتگان و پيامبران- صلوات الله عليهم- يكسان است وايمان زياد و كم نمي شود وبراي آن شروط و استثنايي قائل نيستند و مي گويند:هر كس صرفاً به زبان اقرار ايمان كند وبه آن عمل ننمايد، حقاً مؤمن است.» رابطه ي بين معني لغوي اصل كلمه ي(المرجئه) ومعني اصطلاحي آن پوشيده نيست.بنابراين نامگذاري اين فرقه به «مرجئه» بر اساس معني اوّل لفظ ارجاء اين است كه انان با نسبت دادن اعمال(كباير) به نيت وقصد، حكم در مورد آنها را به تأخير مي اندازند. امّا مرجئه به معناي دوّم مي گويند:«ارتكاب گناه با وجود ايمان ضرر ندارد، كما اين كه اطاعت هم با وجود كفر فايد خواهد داشت و به گناهكار در گرفتن(بخشش) وثواب خداوند اميد مي دهند.»

[به نقل از كتاب، موقف أهل سنة و الجماعة من أهل الاهواء والبدع» تأليف دكتر ابراهيم بن عامر الرحيلي جلد اوّل ص152] «مترجم»

4- جهميه؛ پيروان«جهم بن صفوان» از اهالي ترمذ خراسان مي باشند.بيشتر سخنان جهم بن صفوان درباره ي خداوند بلند مرتبه مي باشد. به گمان وي قرآن مخلوق است وخداوند- عزوجل- با موسي-عليه السّلام- سخن نگفته است و عقيده دارد كه خداوند سخن نمي گويد وديده نمي شود وبر روي عرش نيست. اين شخص در اصل آراي خود را از فردي به نام«جعد بن درهم» گرفته است كه معتقد بود خداوند، ابراهيم-عليه السّلام- را خليل خود قرار نداده و با موسي- عليه السّلام- سخن نگفته است.[همان كتاب، ص153] «مترجم»

5- سلفي يا سلفيه عنواني براي «أهل سنّة والجماعة» است كه به خاطر اتباعشان از منهج سلف صالح(صحابه، تابعين، تابع تابعين) به آنها اطلاق مي شود.براي«أهل سنّة والجماعة» القاب و عناوين ديگري مانند«الفرقة الناجية» و «الطائفة المنصورة» ذكر شده است.امّا بايد دانست كه مقصود شيخ عبدالمنعم مصطفي حليمه، سلفيه ي حقيقي نيست بلكه مراد ايشان كساني است كه خود را به دروغ سلفي مي نامند، در حالي كه با بسياري از معتقدات أهل سنه و الجماعة، ازجمله: تعريف ايمان، جهاد در راه خدا بدون خليفه، حكم تكفير حاكماني كه به غيرما أنزل الله حكم مي كنندو… به مخالفت برخاسته اند ودر نزد بسياري به سلفي هاي لاجماعة شهرت دارند و اينان در حقيقت نه تنها سلفي نيستند بلكه مرجئه اي معاصر مي باشند كه سلفيه ي حقيقي از آنها اعلام برائت مي كند.«مترجم»

6- أخرجه الترمذي و ابن ماجه، صحيح سنن الترمذي:2127

7- توجه: اين تعبير ميانه و صحيحي است؛ اما قول كساني كه مي گويند:«ارتكاب با وجود توحيد يا ايمان، ضرري ندارد…» گفته ي باطل ونادرستي است و از نظريه ها و مصطلحات اهل ارجاء مي باشد.

8- أخرجه الطبراني، صحيح الجماع الصغير: 4341

9- حتّي كفر منافق به ناچار بر جوارح او ظاهر مي شود و اگر هم كفرش از ديد مردم نهان كند، باز مستلزم عدم وجود كفر در او نيست؛ چون ناآگاهي به وجود چيزي ، دليل بر نبودن آن چيز نمي باشد… براي همين است كه منافق هر گاه با خود يا دوستان و اطرافيانش خلوت كند، كفرش را درظاهر و باطن اعلان مي كند و آن چه از كفر دروجودش نهان است، بدون اندك ترديدي اظهار مي نمايد.

امّا(كافر) غير منافق كسي است كه دروضعيت نفاق به سر نمي برد… بلكه كفر باطن خود را در برابر ديدگان عموم مردم، بر اعضاي وجودش آشكار مي كند و نهان كاري در او به چشم نمي خورد.

10- خواننده ي گرامي توجه كند كه برخي از اعمال انسان مانند «كفر به طاغوت» و «نماز» شرط صحت ايمان و ركن محسوب مي شوند و بعضي ديگر مانند«روزه» شرط كمال ايمان و واجب تلقي مي گردد. برخي مانند«صدقه» و «نماز شب» جزء فضائل و مستحب به شمار مي ايند. براي آگاهي بيشتر به تفسير  آيه ي 32 سوره«فاطر» در «تيسير الكريم الرحمن في تفسير كلام المنان» عبدالرحمن بن ناصر السعدي مراجعه كنيد.«مترجم»

11- نصوص محكم به آياتي در قرآن گفته مي شود كه داراي معاني واضح و روشن مي باشند؛ مانند آيات احكام. نصوص متاشبه نيز در قرآن دو گونه اند: گونه ي نخست آياتي هستند كه بشر اصلا توانايي فهم آن را ندارد؛ مثل حقيقت و كيفيت صفات خدا، گونه ي دوم آياتي هستند كه تشابه آنها نسبي است و صرفاً دانشمندان علوم ديني از آن با خبرند؛ مانند اثبات صفات براي خداوند.«مترجم»

شیخ ابو محمد مقدسی دیروز در اردن توسط نیروهای امنیتی آن کشور،دستگیر وروانه زندان شد.

برای آزادی ایشان دعا کنید.

خداوندا،تمام مجاهدین و زندانیان مسلمان را که در راه دین تو به زندان افتاده اند،نجات بده.

خداوندا،بر قلب آنها وخانواده هایشان آرامش نازل کن.

خداونداً،طواغیت وسربازان و مزدورانشان را نابود بگردان.

دفتر مطبوعاتي وزارت امور خارجه تاجيكستان روز سه شنبه با انتشار اطلاعيه اي اعلام كرد: “دانيئل برتران ” سفير بلژيك اين مطلب را ضمن مذاكرات با “همراه خان ظريفي ” وزير خارجه تاجيكستان اظهار داشت.

به اساس اين اطلاعيه، در اين ديدار همچنين مسائل همكاري هاي 2 كشور، تامين امنيت مرز تاجيكستان با افغانستان و مشاركت بلژيك در چارچوب برنامه اتحاديه اروپا براي تقويت امنيت مرزي در آسياي مركزي بررسي شده است.

در اطلاعيه آمده است: سفير بلژيك ضمن ديدار با وزير خارجه تاجيكستان پشتيباني اين كشور را براي استقرار صلح و ثبات منطقه اي مهم دانسته است.

وزير امور خارجه تاجيكستان در اين زمينه بر ضرورت بازسازي اقتصاد افغانستان از راه اجراي طرح هاي مهم منطقه اي از جمله احداث جاده و راه آهن، ساخت نيروگاه ها و شبكه هاي انتقال برق تاكيد كرده است.

به گزارش شبكه خبري “الإسلام اليوم “، “حسين الشيخ ” رئيس هيئت امور شهري تشكيلات خودگردان گفت كه پاسخ اسرائيل به درخواست توضيح اين تشكيلات در خصوص طرح اخراج فلسطينيان مبهم بوده است.

وي گفت كه اين طرح خارج از چارچوب توافقنامه‌هاي امضا شده بين سازمان آزادي‌بخش فلسطين و اسرائيل است.

به گفته وي، بر اساس اين توافقنامه‌ها كرانه باختري و نوار غزه يك واحد جغرافيائي محسوب مي‌شوند.

اين در حالي است كه اتحاديه عرب اعلام كرده است كه امروز نشست فوق‌العاده‌اي را براي بررسي تصميم رژيم صهيونيستي مبني بر آواره كردن فلسطينيان از كرانه باختري و قدس اشغالي برگزار مي‌كند.

“احمد بن حلي “،‌ معاون دبيركل اتحاديه عرب گفت كه دبيرخانه اتحاديه عرب امروز نشست فوق‌العاده‌‌اي را در سطح نمايندگان دائم اين اتحاديه از كشورهاي عربي برگزار مي‌كند تا چگونگي برخورد و تعامل با تصميم مقامات اشغالگر براي آواره ساختن هزاران فلسطيني كرانه باختري را مورد بحث قرار دهد.

ارتش رژيم صهيونيستي فرمان نظامي جديدي را صادر كرد كه بر اساس آن مقامات اين رژيم مي‌توانند هزاران فلسطيني را از كرانه باختري بيرون كرده و آنها را به اتهام ورود غيرقانوني به كرانه باختري به دادگاه معرفي و تا هفت سال مجازات بازداشت براي آنها در نظر گرفته شود.

سناتور “طلحه محمود ” رئيس كميته امور داخلي پارلمان پاكستان در اسلام آباد افشا كرد كه دختر عافيه صديقي دانشمند پاكستاني كه چندي پيش توسط آمريكايي‌ها بازداشت شد، همراه يك شخص آمريكايي تبار بنام “جان ” در افغانستان ديده شده است.

اين سناتور پاكستاني تأكيد كرد اگر دكتر عافيه به پاكستان باز گردانده نشود، پايگاه تداركاتي ناتو را مسدود خواهيم كرد.

رئيس كميته امور داخلي پارلمان پاكستان ياد آور شد: افرادي ناشناس دختر 11 ساله‌اي را در اطراف منزل دكتر فوزيه رها كرده بودند كه بعد از بررسي‌ها مشخص شد نام وي مريم و فرزند دكتر عافيه صديقي است.

وي در ادامه افزود: اين دختر چندين سال در محلي سرد و تاريك زنداني بوده است.

رئيس كميته امور داخلي پارلمان پاكستان تصريح كرد: ما با برپايي تظاهرات گستره، خواهان بازگشت وي هستيم و از اين مسئله احساس ترس نمي‌كنيم زيرا اين حق مردم پاكستان است.

طلحه محمود در پايان گفت: رئيس جمهور افغانستان قبلاً از وجود دختر دكتر عافيه صديقي در افغانستان خبر داده بود.

دكتر “عافطه صديقي ” دانشمند معروف پاكستاني هفت سال پيش توسط آمريكايي‌ها در پاكستان به اتهام ارتباط با القاعده دستگير و براي بازجويي به زندان بگرام در افغانستان منتقل شد.

پس از مدتي كه وي در زندان بگرام در مقابل بازجوهاي آمريكايي مقاومت نشان داده بود، مورد آزار و اذيت قرار گرفت و به زنداني در آمريكا منتقل شد و هم اكنون نيز در آمريكا زنداني اشت.

آمريكايي‌ها در همان سالي كه وي را بازداشت كردند، دختر چهار ساله‌اش بنام مريم نيز بطور مخفيانه دستگير و به زندان بگرام در افغانستان منتقل كرده بودند.

چند روز پيش رحمان ملك وزير كشور پاكستان در يك نشست خبري اعلام كرد كه دختر 12 ساله به نام مريم صديقي دختر همان زن دانشمند پاكستاني كه در آمريكا زندان است، پيدا شده و مشخص شده است كه در پايگاه آمريكايي بگرام زنداني بوده است.

اين دختر حدود هفت سال در زندان‌ آمريكايي بگرام در افغانستان محبوس بوده و چند روز پيش آمريكايي‌ها وي را در يكي از محله‌هاي شهر اسلام آباد رها كرده بودند كه بر اساس آزمايش دي‌.ان.اي (DNA) هويت وي مشخص شد.

قسمت پانزدهم

به قلم:امام علامه ابوقتاده فلسطینی(فک الله أسره)

ترجمه از:محمدعمرابراهیمی

سپس بین فقیه(عقب مانده)و اندیشمند(روشنفکر)اتحادی پدیدار شد.

مقاله قبلی چنین پایان یافته بود.

هنگامی که جوانان مسلمان شروع به پرسش درباره این توده انبوه اندیشمندان کردند که اینان چه صلاحیتی را دارا می باشند تا در دین الله هرآنطور که بخواهند،نظر دهند؟و آیا این اندیشمندان حق دارند که جنبش اسلامی را رهبری کرده و آنرا در فراز ونشیب مسیرش جابجا کنند؟. اما متأسفانه این سؤالات زمانی آغازشد که افکار این قوم به این جوانان خورانده شده بود و تفکر آنها به رنگ تفکر آن اندیشمندان درآمده بود،و کمترین چیزی که درباره این نوع تفکر و نگاه می توان گفت،آنست که مانند شخصیتهای هدایتمند قرآنی سخن نمی گوید،به این ترتبیب که جوانان به جای اینکه از جهاد سخن بگویند،مثلاً از انقلاب سخن می گویند و یا مبارزه سیاسی،و به جای اینکه هنگام خطاب توده مردم از عباراتی چون عبودیت و پرستش استفاده کنند،از وظیفه ملی سخن می گویند و حس وطن پرستی و نیازهای اجتماعی،و به جای اینکه انگیزه هایی چون محبت الله و ترس از الله و امیدبه بهشت را به کارگیرند،سخنشان از قیبل این امور شده است:دست آوردهای جنبش،امنیت اجتماعی،امنیت غذایی،وحدت ملی،وبه جای اینکه از حق مفقود الله یعنی تطبیق شریعت و حدودش سخن گویند ،سخنشان حول اموری چون آزادی اجتماعی و عدالت اجتماعی و ظلم ودیکتاتوری می چرخد.

این عبارات،ما ورای خود را آشکارمی کند و از فقدان رویکرد اقتداء به حرکت هدایتمندان و داعیان که قرآن کریم شرح داده است،حکایت می کند.

این مثال را بخوان: «جنبش اسلامی،حرکت یک گروه معین از ملت نیست،بلکه وجدان متحرک امت و درون برانگیخته آن است و از این رو،مقوله نزاع طبقاتی را رد می کند و اسلام را و فقط اسلام را ، بر کنار زدن تمام رنگهای ظلم و بهره کشی درجامعه،قادر می داند.و اما درجامعه ای که اسلام به طور واقعی تطبیق نشود،تفاوتهای طبقاتی به وجود می آید و در آن هنگام جنبش خود را میان صف فقراء و توده تحت فشار،می یابد همانطور که پیامبر علیه السلام همین کار را می کرد آن هنگام که ثروتمندان ازهم نشینی با فقراء خودداری می کردند پیامبر به فرمان خداوند به فقراء می پیوست{ وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا: با كساني باش كه صبحگاهان و شامگاهان خداي خود را مي‌پرستند و به فرياد مي‌خوانند ،  ( و تنها رضاي ) ذات او را مي‌طلبند ، و چشمانت از ايشان ( به سوي ثروتمندان و قدرتمندان مستكبر ) براي جستن زينت حيات دنيوي برنگردد ،}و جنبش اسلامی معاصر توانسته است تا اندازه زیادی اسلام را از طبقه حاکم جدا کند».پایان نقل قول از کتاب مقالات نوشته راشد غنوشی تونسی. و باز می گوید:«امام خمینی نمی توانست نیروهای ملی درایران را دور هم جمع کرده و رهبری اش را در دست بگیرد و ثمره آن را تا دم مرگ بچیند…و نمی توانست تمام احزاب معارض و رجال دین را در هم پیچیده و به یکباره همه آنها را به جلو رانده و گاهی به دنبال خود بکشد ،اگر حرکت او آرزوی توده مردم را که آزادی وعدالت و عزت واستقلال بود،در خود تجسیم نمی کرد،و همینطوربود مودودی که مسیر برنامه آزادی وعزت واستقلال را برای ملت پاکستان ترسیم نمود و درنتیجه امت دعوتش را لبیک گفت.(پایان نقل قول).

این گونه سخن گفتن هرگز برخواسته از قرآن و سنت نیست حتی آیات قرآنی که به آن اسشتهاد نموده است،به موضوعی که مطرح کرده ،ربطی ندارد،آیه ای که آن را شاهد آورده ابداً برای بیان پیوستن پیامبر صلی الله علیه وسلم به صف فقراء برضد اغنیاء وارد نشده است بلکه از پیوستن پیمبر صلی الله علیه وسلم به صف{ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ: با كساني باش كه صبحگاهان و شامگاهان خداي خود را مي‌پرستند و به فرياد مي‌خوانند ،  ( و تنها رضاي ) ذات او را مي‌طلبند ،}سخن می گوید.

تکرار این نوع گفتمان، ذهنیت جوان مسلمان را از درخشش و حضور عبارات قرآنی ونبوی فاقد کرده است،کجاست عباراتی چون:ایمان،و توحید،و کفر،وجهاد،وشیطان،وخیر،وشر،وفسق،وذکر،وانابت،و اخبات،و محبت،و ولاء،و براء،و دیگر عباراتی که مفاهیم اسلامی را با خود به همراه دارد همانگونه که سلف با آن تعامل داشته اند.

به این ترتیب جوان مسلمان به سبب این اندشمندان(اهل رأی) از منهج قرآن و سنت بسیاردور افتاده است.برخی به فقدان اثر گذاری این گفتمان آرائتی بر برخشی از جوانان پی برده اند،چرا که جوانان کم کم از حرکت این اندیشمندان منحرف جدا می شوند،و به آنچه که “کتب زرد”نامیده می شوند،روی می آوردند و اسباب این قضیه و علل رشد آن جوانب زیادی دارد که اینجا مجال ذکر آن نیست،اما می توانم بگویم که تأثیر دعوت شیخ محمد بن عبدالوهاب و سپس کتب شهید سید قطب و احیاء گفتمان شرعی صحیح هماهنگ با حقیقت قرآنی،در این جریان بسیار اثرگذار بوده است.

با ظهور این پدیده و رویکرد جدید،پایه های پوسیده تخت پادشاهی اهل رأی به لرزه درآمد.ناچاراً باید برای این رویکرد جدید چاره ای می اندیشیدند که مناسب آن باشد.درنتیجه جنبشهای گمراه اهل رأی به سرعت به صاحبان عمامه های قدیم روی آوردند تا این افکاری که از سوی اهل رأی صادر می شد را در چهارچوب شکل فقهی قرار دهند تا با رویکردجدید متناسب باشدو صاحبان عمامه ها(فقهاء)شروع به کندو کاو در اعماق کتب فقهی نمودند تا این آرائتیون را با اقوال فقهای قدیم یاری دهند:

اندیشمند حد ارتداد را رد می کند،فقیه به کمکش می آید و به او می گوید که حد ارتداد، سیاسی بوده و تشریع دائم نبوده است و اگر می خواهی کتاب”الفروق”امام قرافی مالکی را بخوان تا فرق بین فعل پیامبر صلی الله علیه وسلم به عنوان مشرع و فعل ایشان به عنوان رهبر سیاسی را بدانی.

اندیشمند وجود اهل ذمه را نفی می کند،و می گوید اگر هم چنین چیزی باشد صرفاً یک نامگذاری است وتبعات الزام آور ندارد،اهل ذمه حق تصدی پستهای حکومی رادارند و مسلمان در قبال قتل کافر باید کشته شود،و فقیه فوراً به سراغ اقوال فقهاء می رود تا او را یاری کند.

اندیشمند جهاد هجومی(جهاد طلب)را نفی می کند و فقیه  برای پیداکردن دلیل به نفع نظر اندیشمند می شتابد.بله،به این ترتیب باید بگویی که چیزهایی که تفاله های اندیشمند آرائتی می گویند چیز تازه ای نیست بلکه برخی از ائمه ما نیز اینها را گفته اند،حتی برخی از فقهاء قدیم ما موسیقی را جایز دانسته و تصدی پست قضاوت و حکومت را توسط زن جایزدانسته اند و حتی اموری بزرگتر ازاین،پس چراناراحت هستید؟

بله،این همه ناراحتی چرا؟و ایجاست که عقلاء میگویند:هنگامی که آنچه را بخشیده،بگیرد آنچه واجب است را ساقط می کند.

این پیمان را بخوان:« فعالیتهای “اندیشه اسلامی”دراین اواخر بسیار رواج یافته است،به آن اندازه که نزدیک بود جای “علوم اسلامی”را بگیرد،من متوجه این مشکل شدم و بسیار به آن فکر کردم،آن هنگام که برادر استاد جودت سعید یک روز که درباره جهاد و خشونت و آزادی اندیشه،سخن می گفتیم به تواضع و صراحت نادری به من گفت:من از نظرفکری به آنچه می گویم کاملاً قانع هستم اما من برای یاری فکرم به تأییدات فقهی قابل اعتماد نیاز دارم.این سخن علاوه بر روح تواضع و صداقت با خدا،که در آن موج می زند،ما را متوجه مشکل بزرگی در زندگی اسلامی امروزمان می کند و آن مشکل به اختصار عبارت است از:مشکل جای گرفتن اندیشه اسلامی به جای علم به حقائق اسلام و توشه گیری از احکام فقهی مان،و از آن روز من عزم جزم کرده ام که کتابی را تألیف کنم که متضمن بیان حقیقت جهاد اسلامی و انواع و اهداف و ضوابط آن در خلال عرضه احکام فقهی متفق علیه،باشد……الی آخر(پایان نقل قول).

این جملات زیبا-و هر زیبایی نافع نیست-با آن توزیع عبارات ستایش پر طمطراق:با روح تواضع،صداقت با خدا،تواضع وصراحت نادر،و نیز مانند سخن دیگرش از جودت سعید در جای دیگر ازکتاب که او دارای:صداقتی کبیر،و علاقه شدید به حقیقت،….عباراتی نرم ونازک که از شیپور بزرگی صادر می شود که فن داد وهوار را به خوبی میداند،و اسمش بوطی است، و دیگر الفاظی دارد مانند:”بزرگترین یقینینات هستی”(متوجه کلمه “بزرگترین “باش که ضروری است)و این سخنش:”جستجوهایی در قله”(متوجه کلمه “در قله”باش که ضروری است)،این شخص عبارت است از:شیخ فقیه مجدد امام حجت،خاتم المحققین،یادگار(صلف صالح)”محمدسعیدرمضان بوطی”.او آن عبارات سابق را در کتاب منحصر به فردش که(به قول خودش)-بر نظریه فکری تکیه نکرده …بلکه موازینی فقهی را وضع کرده که مجالی برای رد آن نیست،حکمی عادلانه است که به حق رهنمون می کند،و مجادله افکار متعارض را به پایان می برد-کتابی که با این سخن آنرا به پایان برده است:«من-به شکرخدا-در حالی به سر می برم که خود را به حکمی که دلایل شرع آن را تأیید کرده و سخن ائمه مسلمین برآن متفق باشد،ملتزم می بینم.(پایان نقل قول).و قبل از آن در کتابش(از روی حواس پرتی)گفته بود:«هم اکنون وقت آن رسیده که ما یقین کنیم که پیروزی ما براین غاصبین و دخالت کنندگان درحقوق و دیارمان،مرهون بازگشت صادقانه ما به اسلام می باشد،هم از بعد عقیده و هم اخلاق و سلوک،و این را رییس جمهور حافظ اسد با صراحت اعلان کرده است،به همراه دلایل و تأییدات عده ای از روزنامه نگاران آمریکایی.(پایان ابداع)

جودت سعید می اندیشد و به آنچه می اندیشد مطمئن است و برای یاری اندیشه اش دست به دامان فقیه(عمامه دار):محمد سعید رمضان بوطی، می شود و فقیه(حجت الله برخلقش) هم لبیک می گوید،و به ادله قاطعی ازکلام رییس مؤمن،امین امت دراین زمان(طبق توصیفات بوطی)رییس جمهور حافظ اسد،استشهاد می کند.

یا الله:آب از سر گذشت و کارد به استخوان رسید. و هنگامی که حیا نداشتی،هر چه خواستی بکن(خداوندا ما را از حیا محروم نکن9.

مثل اینکه من فراموش کردم که اسم کتاب را به شما بگویم،اسم کتاب اینست :”جهاد دراسلام،چگونه آن را بفهمیم؟،وچگونه آن راعملی کنیم؟”،و ضمیردر”بفهمیم” و”عملی کنیم”به حکومت سوریه به رهبری حافظ اسد، بر می گردد.

یادآوری:مناسب اینجا،یک وصف جالب مضحک است که شاید هنگام بی حوصلگی برایت سودمند باشد و آن عبارت است از کتاب محمد غزالی مصری:”السنة النبویةبین اهل افقه و اهل الحدیث”(در ایران با اسم”نگرشی نو در احادیث نبوی” ترجمه شده است!).این کتاب ترانه ای است با آهنگ اندیشمندان در “مرکزجهانی اندیشه اسلامی”(اندیشمند روشنفکر)،و رقص “محمد غزالی”(فقیه عقب مانده).

منبع:منبرالتوحید والجهاد

به قلم:استاد احمد فارسی

تاریخ استخراب کفری در کشور های اسلامی پدیده جدیدی نیست، بلکه دوقرن می شود که امت اسلامی در پنجه اشغال ونابسامانی آن می نالد و این نابسامانی ها،  هر روز بیشتر می گردند.

از مسخ فرهنگ اسلامی تا غارت سرمایه ها وحاکم گردانیدن دسته های خاین، بر ملت های اسلامی، این همه از نابسامانی ها روز افزون استخراب کفری درامت اسلامی است که آشکارا وعلنا آن را مشاهدم می کنیم و تلخی های آن را می چشیم.

افغانستان از کشور های است که اشغال در  چند سال اخیر دو بارخیمه فرسوده اش در آن برافراشت.

صلیبی های انگلو ساکسون، افغانستان را نزدیک به یک دهه می گردد که اشغال کرده اند. نظامی را که متشکل از پست ترین و فرومایه ترین افراد در جامعه افغانی اند بر ملت افغان تحمیل کرده اند. می کشند، می بندند، ویران می کنند، فرهنگ اسلامی را مسخ می نمایند. و در این راستا از هیچ تلاش نامیمونی دریغ نمی ورزند ودامنه فساد اجتماعی واخلاقی را چنان توسعه بخشیده اند که حتی قریه های دور دست افغانستان نیز از آن در امان نمانده اند.

این خلاصه تاریخ اشغال انگلو ساکسون ها در افغانستان است که غلامان شان در فرومایگی و پستی وذلت گوی سبقت را از جهانیان ربوده اند.

بدون شک کسانی که در رکاب اشغالگران منصب و مقام گرفته اند و نوای خیانت علیه اسلام و امت اسلامی را سر میدهند آنقدر درفرومایگی غرق گردیده اند که اصلا عمق ذلتی که در آن سقوط کرده اند را نمی شود درک کرد.

این حقایقی اند که متاسفانه برخی ها از آن اغماض می ورزند ویا اینکه آنقدر سطحی گرا اند که گویا کودکانی اند که اشکال ظاهری، آنها را به زودی می فریبند.

کرزی این دلقک استخراب کفری در افغانستان که نزدیک به یک دهه می شود که بر مسند قدرت در کابل تکیه زده است در سخنرانی هایش در این اواخر از ولینعمتانش انتقاد می کند بلکه در آخرین سخنانش گویا تهدید کرده است که اگر ولینعمتانش به فشار شان ادامه می دهند به صف مقاومت مشروع می پیوندد آری (مقاومت مشروع) واین عبارت اخیر از  این دلقک است.

سخنان کرزی را برخی چنان ستوده اند که گویا گم شده ی را بعد از مدت زیادی دریابیده اند.

برخی این اقدام را ستودند و گمان دارند که کرزی به زودی مجاهد می گردد بلکه برخی ها که در این اواخر فصلی از مذاکرات علنی را با اداره نامنهاد کابل آغاز کرده اند در پایگاه خبری شان به نقل از یک خبر گزاری غربی نوشته اند که اگر فشار خارجی ها ادامه یابد کرزی به صف جهاد می پیوندد بلی صف جهاد، یعنی کرزی مجاهد می گردد ودر کوهپایه های افغانستان علیه ولینعمتان دیروزی اش سلاح برمیدارد وشاید روزی فرارسد که اقدام به عملیات استشهادی نماید!!! شاید برخی بخندند اما تصور صحیح از مجاهد همین است. نه آنچنانکه برخی می پندارند.

برخی دیگر کرزی را به جایره بین المللی وعده دادند اگر قبله اش را تغیر بدهد.

البته این گونه تحلیل ها در حالیکه اصلا با حقایق نمی سازد بلکه گیچ کننده است.

بزرگترین مشکلی برخی زیادی از افراد امت به ویژه قشری که به آنها کارشناس اوضاع سیاسی گفته می شود، این است که مسایل را به عمق به خوانش نمی گیرند وآنقدر سطحی می نگرند که گویا در این راستا کودکانی اند، ونه به تاریخ استخراب دیروزی خیره می شوند که از حوادث آن دوره کاملا آگاهی یابند وسپس آن را به حلاجی بگیرند ودر روشنایی حوادث وپیامد های آن دوره، حوادث مشابهی معاصر را به خوانش بگیرند،  چون استخراب دیروزی همان استخراب امروزی است.

فرمانده کفر “جنرال لنبی” هنگامی که دمشق را اشغال می نماید به قبر فرمانده ارشد اسلام “صلاح الدین ایوبی رحمه الله” آمده ووی را چنین مخاطب می سازد که ای صلاح الدین ما باز گشتیم.

قرآن در زمینه تحلیل سیاسی قواعد کلی را ارایه می دارد که اساسات موقف سیاسی نظام اسلامی را تشکیل میدهد اما تحلیل های که آن را می خوانیم آنقدر منافات با اسلام دارد که انسان گیچ می شود.

یکی از افراد به نام داود عابدی که درامریکا زندگی می کند و یکی از افراد هیئت مذاکره کننده حزب اسلامی به کابل بود در گفتگوی با بخش فارسی رادیوی فرانسه می گوید که هیچ دشمنی ابدی نیست.

این عبارت کسی است که اصلا یا اسلام را نمی داند یا مغرضی است که می خواهد مسلمین را فریب بدهد این قاعده کلی که هیچ دشمنی ابدی نیست منافی با قاعده قرآنی است که ابراهیم علیه السلام آن را به صراحت اعلان می کند بیزاری ابدی از قوم و بتهای آن ها مگر اینکه به رب آسمانها وزمین ایمان بیاورند واز مشرکان ومعبودان مزعوم شان بیزاری جویند.

قرآن این قاعده را در جاهای مختلف بیان میدارد اما دلقک های استخراب قواعد می تراشند تا فساد اندیشه وتصور شان از حوادث را، تبرئه کنند.

چرا امریکایی ها وموتلفین شان از چهل کشور به افغانستان ریختند؟

چرا این لشکر انبوهی از صلیبی ها با این همه خسارات مالی وجانی، اصرار به نبرد دارد؟

اهداف اشغال در افغانستان چه است؟

این پرسشها آنقدر حایز اهمیت اند که اصلا نمی شود که در هر تحلیلی این پرسشها را نادیده گرفت چون لب و اساس فساد در افغانستان در جواب این پرسشها نهفته است.

تحلیل سیاسی در حقیقت تکهن و یا فالبینی نیست که برخی می پندارند که گویا با شنیدن به چند بلند گوی وابسته به اشغال می توانند حوادث را موشگافی کنند ویا با خوانش مقاله ویا تحلیلی می توان بر مسند تحلیل حوادث تکیه زد.

البته کارشناسان سیاسی به چند طبقه تقسیم می شوند:

1-     کارشناسان وابسته به اشغالگران که بلند گو های مانند بی بی سی و صدای امریکا و به دهها بلندگو های دیگر بستره چرندیات سرایی این قماش از مغرضان اند

2-     کارشناسان وابسته به احزاب فکری اند که همه تحلیل شان از دایره احزاب فکری آنها تعدی نمی نماید برخی از این ها نیز وابسته به جهت های اند که به این ها بودیجه مالی تهیه می کنند. بلکه موقفگیری این ها منوط به موقفگیری جهت های تمویل کننده این ها است.

3-     کارشناسان آزاد که وابسته به جناحی نیستند اما بدون شک که اکثر اینها به ویژه در کشور های اسلامی، تحلیل های غربی را نشخوار می کنند البته با ویرایش وپیرایشی.

4-     کارشناسان وابسته به امت اسلامی که اندک اند ودر کشور های  در محاصره اند.

تحلیل سیاسی در حقیقت مبتنی است برحقایق جامعه ووقایع تاریخی گذشته وخیره شدن به زوایای حادثه در پرتو نصوص قرآنی ونبوی، که دارنده قواعد کلی در زمینه است.

افغانستان اشغال شده است یهود ونصارا با همکاری مرتدان ومنافقان این کشور را اشغال کرده اند کسانی که قرآن دشمنی ابدی را با آنها اعلان داشته است ومؤمنان را مکلف ساخته است که با این ها دشمنی نمایند البته در روشنایی قواعد دشمنی، که قرآن وسنت آن را مفصلا بیان داشته است.

این قاعده کلی در افغانستان است دشمنان ازلی ما کشور ما را اشغال کرده اند آیا می شود که از این ها خیری را امید داشت؟

کرزی ودارودسته اش کسانی اند که در همکاری این دشمنان ازلی شمشیر می زنند پس این ها منافقی اند که اصلا نمی شود که به آن ها طمع داشت.

ابوالحسن ندوی رحمه الله درکتابش (ردة لا أبابکر لها) یعنی ارتدادی که ابوبکری در مواجهه اش نیست، روان مرتد را به روان شیطان تشبیه می نماید به این معنا که شیطان در حقیقت مرتد گردید چون از فرمان الهی امتناع می ورزد پس کسی که مرتد میگردد با شیطان همگام وهمنوا می گردد ودر دشمنی اش با اهل اسلام خیلی سخت می شود، چنانچه تاریخ براین گواه است. هنگامی که خیلی کثیری ازمردم بعد از وفات رسول الله صلی الله علیه وسلم مرتد شدند می بینیم که مرتدین بی باکانه علیه اهل اسلام می جنگیدند تا اینکه مسلیمه با لشکرش در باغی پناه می برد وتسلیم مسلمین نمی گردد.

این در حقیقت روان مرتد را به نمایش می گذارد که گرفته شده از روان طاغی شیطان است.

در این روزها هیاهوی عجیبی برپا شده است گویا کرزی این دلقک استخراب کفری در افغانستان می خواهد تغیر جهت بدهد.

قبل از این که به تحلیل این حادثه بپردازم بیایید که بنگریم که واقعیت این حادثه (سخنان) چه است؟ چون حکم بر حادثه فرع وبخشی از تصور آن است تا حادثه را ندانیم چگونه می توانیم بر آن حکم کنیم وحکم ما در حقیقت زاده تصور ما از اصل حادثه است.

کرزی در سخنرانی هایش دوستان بین المللی دارودسته اش را می کوبد، گاهی گله دارد که این دوستان بین المللی روستاها (قریه ها) را در افغانستان به گلوله ها می بندند وافرادی را که اصلا با طالبان پیوندی ندارند می کشند.

و در این زمینه این دلقک، باری گریست و برخی را به گریه نیز آورد مانند زنی نوحه خوان، در بعضی مناطق یکی از عادات جاهلی این است که وقتی از خانواده شان کسی وفات می کند. اما چون این متوفی به علت پیری ویا علت دیگری، گریه را برنمی انگیزد و این ها نمی توانند که گریه نمایند چون این پدیده یعنی عدم گریه در جنازه نزد زنانیکه از اسلام دور اند ویا تحت فشار رسوم منافی با اسلام به این رواج های جاهلی تن داده اند،  خیلی زشت است بنابراین در در برخی از مناطق، زنی را که نایحه (نوحه خوان) می نامند این زن گریه می کند ودیگران را نیز به گریه می آورد مردم این زن به کرایه می گیرند تا بگرید ودیگران را بگریاند.

کرزی در این نوحه سرایی به زن نوحه خوان می ماند اما فرق در این است که زن نوحه خوان اجاره شده است یعنی به کرایه گرفته شده است در حالی که این(…..) ببخشید کرزی، خریده شده است.

امريكاي ها وموتلفين شان درک کرده اند که پیروزی در این نبرد غیر  ممکن است وشکست حرکت اسلامی طالبان اصلا ناممکن است برخی از کارشناسان سیاسی غربی نیز این حقیقت را بیان داشته اند وبه آن اذعان دارند، می خواهند از کرزی شخصیت ملی بسازند و با هاله ای از ملیت گرایی این دلقک را مزین کنند از یک سو شکست در نبرد هلمند و از سوی دیگر وعده های اشغالگران مبنی بر لشکرکشی به ولایت قندهار، این همه اشغالگران را دست وپاچه کرده است

اگر به تاریخ افغانستان برگردیم می نگریم که شاه شجاع این دلقک استخراب انگلیسی بعد از مدتی همین نقش کنونی کرزی را بازی می کند.

ما در کشور های اسلامی شاهد چنین سوژه های هستیم جهاد علیه اشغالگران را رادمرادانی به پیش بردند در حالی که بعد از خروج اشغالگران زمام کشور های اسلامی به دار ودسته های تعلق گرفت که در حقیقت فوتوکاپی اشغالگران بودند.

در افغانستان این اشغالگران سفاک وبی آزرم چنین می خواهند که از کرزی وامثال او شخصیت های ملی بسازند که گویا این ها با اشغالگران مخالف اند اما چون عاجز وبی چاره اند نمی توانند از پنجه اشغال خود را رها کنند ورنه مجاهدانی اند نستوه وشجاع !!!

عجیب است که بلندگو های اشغال، کرزی را به باد انتقاد می گیرند تا وی را شخصیت دهند در حالیکه این بازی اشغالگران در افغانستان در این مرحله از اشغال است تا افرادی را مخلص به ملت معرفی کنند کرزی در قندهار تهدید می نماید در حالی که فرمانده ارشد اشغالگران به سخنان وی گوش می دهد تا اینکه مردم را گول بزنند که ببینید که کرزی به چه جراتی سخن گفت!!

اما اگر اندک به این سخنان کرزی دقت کنیم می بیینیم که اصلا چیزی جدیدی را نمی یابیم بلکه همان بازی قدیم را می نگریم کرزی در سخنانش می گوید که (مقاومت مشروع) وسپس از طالبان می خواهد که از قاعده جدا شوند.

عبارت (مقاومت مشروع) این را می رساند که جهاد طالبان در یک صف با قاعده مقاومت مشروع نیست اما اگر از آنها جدا شوند باز مشروع می گردد این دیگر امری جدیدی نیست بلکه حرف قدیم است اما در لباس جدید.

امان الله و نادر خان ودیگران در تاریخ پیشین افغانستان از کسانی اند که قهرمان ها اند اما در فرهنگ توطئه ها، اما ملا لنگ در فرهنگ توطئه ها، خاین است در حالی که در فرهنگ اصیل جهاد، ملا لنگ قهرمان است وامان و نادر (فرنگیانی) بیش نیستند (فرنگیان جمع فرنگی واژه ایست که بر انگلیسی ها اطلاق میگردید وشبیه کلمه افرنج در زبان عربی است)

حبیب الرحمن وداکتر عمر و نیازی و همرزمان صادق آنها که رزمیدند ودر این راه کشته شدند در فرهنگ توطیه ها، خاینان اند اما عبدالحق ومحسنی وربانی وسیاف و دوستم ومحقق ومجددی واشباه آن ها در فرهنگ توطیه ها قهرمانان راستین جهاد اند!!!

امریکایی ها می خواهند که کرزی واشباه وی را مجاهدان مخلص معرفی کنند در حالیکه در فرهنگ توطیه ها ملا عمر خاینی بیش نیست.

اما درفرهنگ حقیقت ملا عمر ابرمرد صادقی است که به ندرت میتوانی امثال وی را در این عصر، که ماده توفان کرده است، یافت اما کرزی و اشباه شان خاینینی فرومایه ی اند که امثال شان را در هر کشور اسلامی میتوانی با اشكال گوناگونی یافت.

وعجیب اینکه با این سوژه، سوژه دیگری را به راه انداخته اند وآن این که گویا امریکا و پاکستان به این نتیجه رسیده اند که داکتر مصطفی ظاهر نواده ظاهر شاه را به مسند قدرت تکیه دهند.

این خبر نیز کرزی را شخصیتی معرفی می کند که گویا مخالف با امریکا و پاکستان است و خبر برکناری اش به محبوبیتش می افزاید البته این پندار امریکایی ها است که خیلی واهی است دیگر نمی شود که کرزی و اشباه او را از ورطه هلاکت محتوم نجات داد آری  آنانی که برای این فرومایگان کف می زنند مانند این ها فرومایه اند اما ابرمردان میدان جهاد به چنین یاوه سرایی ها فریب نمی خورند.

مشکل استخراب این است که مانند پیشین می اندیشد گویا می تواند با این ترفند ها جهاد را دفن، واز برپایی نظام  مستحکم اسلامی جلوگیری نماید اما باید بداند که مجاهدین امروز با پهلوی مختلف سیاست آشنایی کامل دارند وکرزی ها را می شناسند.

به گزارش روزنامه انگليسي تايمز، “جرج بوش ” و مشاوران ارشد وي روز گذشته به سرپوش گذاشتن بر اين مسئله كه بسياري از زندانيان زندان گوانتانامو بي‌گناه بودند، متهم شدند.

اين اتهامات در سندي توسط “لاورنس ويلكرسون ” رئيس ستاد “كالين پاول ” وزير امور خارجه سابق آمريكا در دادخواستي كه توسط يكي از زندانيان سابق گوانتانامو تنظيم شده بود، مطرح شد.

ويلكرسون اعلام كرد كه “ديك‌ چني ” معاون جرج بوش، و “دونالد رامسفلد ” وزير دفاع سابق آمريكا مطلع بودند كه اكثر زندانيان زندان گوانتانامو بي‌گناه بودند اما بر اين باور بود كه آزادي آنها از نظر سياسي غيرممكن است.

بنا بر اين گزارش، افراد نامبرده همچنين از انتشار عمليات بازداشت كه به طرز عجيبي گيج‌كننده بود، خودداري كردند و در اين راستا مدعي شدند كه زندانيان اغلب توسط نيروهاي افغان و پاكستاني در قبال دريافت مقداري پول نقد دستگير مي‌شدند اما هيچ گاه دليل و مدركي براي اينكه چرا اين افراد دستگير مي‌شدند ارائه ندادند يا اينكه شواهد بسيار اندكي ارائه مي‌دادند.

وي اعلام كرد كه چني به هيچ عنوان از اين مسئله كه تعداد زيادي از زندانيان گوانتانامو بي‌گناه بودند اظهار نگراني نمي‌كرد.

ويلكرسون كه به گفته تايمز براي مدتهاي طولاني يكي از منتقدان رويكرد دولت بوش براي مبارزه با تروريسم بود اين مسئله را با پاول كه در سال 2005 از قدرت كناره‌گيري كرد، مطرح كرده است.

وي تصريح كرد: من دريافتم كه نه تنها چني و رامسفلد بلكه جرج بوش نيز در تمامي تصميماتي كه درباره زندانيان گوانتانامو اتخاذ مي‌شد، دخيل بود.

بیانیه دولت اسلامی عراق در مورد موج پنجم از غزوه اسیر در بغداد:

الله تعالی می فرماید:

{وَمَا لَكُمْ لا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيّاً وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ نَصِيراً}]النساء:75[

چرا بايد در راه خدا و ( نجات ) مردان و زنان و كودكان درمانده و بيچاره‌اي نجنگيد كه ( فرياد برمي‌آورند و ) مي‌گويند : پروردگارا ! ما را از اين شهر و دياري كه ساكنان آن ستمكارند ( و بر ما بيچارگان ستم روا مي‌دارند ) خارج ساز ، و از جانب خود سرپرست و حمايتگري براي ما پديد آور ، و از سوي خود ياوري برايمان قرار بده ( تا ما را ياري كند و از دست ظالمان برهاند ) . ‏

الحمد لله ربّ العالمين، والصلاة والسلام على نبينا محمد، وعلى آله وصحبه أجمعين.. وبعد:

در موج پنجم از غزوه اسیر در بغداد ودر مرحله دوم از نقشه و طرح حصاد الخیر مبارک، مجاهدین دولت اسلامی اقدام به وارد آوردن ضربه جدیدی در قلب برنامه های امنیتی  کوتوله های منطقه سبز و پناهگاه ها و سنگرهایشان نمودند، واین بار هدف سفارات و نمایندگی بعضی از دولت ها در مجتمع ساختمان های حکومتی  در منطقه ( صالحیه) و مجتمع سفارات و هیئت های دیپلوماسی در محله (منصور) بود.

واز جمله اهداف انتخاب شده در این موج : سفارت حکومت ایران که حامی پروژه حکومت رافضی – صفوی در عراق بوده، و منبع تمام شرارت ها در آن می باشد، و پرچم دار جنگ حمله صلیبی به امارة اسلامی افغانستان در سفارت آلمان، و سفارت حکومت مجرم مصركه  حامی مرزهای دولتی یهود بوده  و قاتل خانواده های مسلمانمان در غزه مي باشد، همان که از آنچه که چند سال پیش بدست مجاهدین بر سر سفیرش آمد درس نگرفت.

و ما در شروع این موج بوضوح اعلام می کنیم که تمامی هیئت های دیپلوماسی و سفارتها و گروههای سیاسی که با حکومت منطقه سبز همکاری می کنند، هدف های مشروعی برای ما هستند و  اینکه کمک در تثبیت ارکان این حکومت مرتد با فعل و عمل ویا اقرار  و تصریح به حمایت از آن به هر شکلی و از طرف هر کسی(یا دولتی) باعث تسریع در قرار گرفتن این حکومت ها در لیست اهداف انتخابی خواهد گردید که مجاهدین هرگز در وارد کردن ضربه به آن در هر محلی که باشد و هرچه قدر هم که درجه  تدابیر دفاعیش بالا باشد، تردید نخواهند کرد و و خوشبخت کسی است که از دیگران درس عبرت بگیرد.

والله أكبر
{وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لا يَعْلَمُونَ}
وزارت إعلام / دولة إسلامي عراق
یکشنبه، 19/ ربيع الثاني/ 1431 هجری

الحمدلله،

گرفتن وام با هرکارمزد يا بهره اي حرام است زيرا الله تعالي آنرا حرام گردانيده است:

الله تعالي از آن نهي نموده است و مي فرمايد: [يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (278)فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَالِكُمْ لا تَظْلِمُونَ وَلا تُظْلَمُونَ (279)]

(اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! از (مخالفت با) الله بپرهيزيد و آنچه از (مطالبات) ربا باقي مانده رها كنيد، اگر ايمان داريد. اگر چنين نمي‌كنيد بدانيد الله و پيامبرش، با شما پيكار خواهند كرد، اگر توبه كنيد سرمايه‌هاي شما از آن شماست. نه ستم مي‌كنيد و نه بر شما ستم مي‌شود). «بقره/ 278-279»

اين آيه به صراحت بيانگر اين مطلب است كه گرفتن هيچ سودي جايز نيست.

از عبدالله بن حنظله روايت است که پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمود : (درهم ربا يأکله الرجل و هو يعلم أشد من ستة و ثلاثين زنية) «يک درهم ربا که شخص آگاهانه مي‌خورد، از سي و شش بار زنا کردن شديدتر است».ابن ماجه

اما کساني که ادعا دارند که کارمزد ايرادي ندارد، مي گوييم دليل شما از کتاب و سنت چيست؟

اگر هر کسي در هرمقام و رتبه اي که باشد ماداميکه براي قول و ادعاي خود از کتاب و سنت صحيح دليل نداشته باشد، گفته ي او مردود است زيرا با راي و عقل آدمي حکمي صريح که با دلايل صريح از آيات قرآن و احاديث نبوي ثابت شده است ، نه خاص مي شود و نه تعطيل مي گردد.

از طرفي بانک نياز ندارد تا پول آب و برق خود را از کارمزد پرداخت کند، زيرا معمولا بانکها در پروژه هاي عظيم مشارکت مي کنند که براي آنها سود هنگفتي دارد و لذا پول کارمندان يا آب و برق خود را از آن سود کلان پرداخت مي کنند. و ازطرفي آنها از پولهايي که مردم در بانک بعنوان سپرده مي گذارند منفعت بالايي مي برند و لذا آنها قبلا با اين منفعتها کارمزد خود را گرفته اند!

و اگر به فرض محال از کارمزد تامين کنند، باز بدليل نبود دليل از کتاب و سنت اين جواز مردود است.

پس ما به تمامي مسلمانان که خدا و رسولش را دوست مي دارند،توصيه مي کنيم که سخنان کسي را مقدم بر فرمايشات الله و رسولش قرار ندهند و تقواي الهي داشته باشند و خود را از حرامها و مشتبهات دور کنيد.

از ابن مسعود روايت است که پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمود : (الربا ثلاثة و سبعون بابا أيسرها مثل أن ينکح الرجل أمه) «ربا هفتاد و سه دروازه است، ساده‌ترين صورت آن مانند اين است که مرد با مادرش زنا کند».ابن ماجه

و باز از ابن مسعود روايت است که پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمود : (ما أحد أکثر من الربا إلا کان عاقبة أمره إلي قلة) «کسي نيست که بسيار رباخواري کند، مگر اينکه فرجام کارش به کمي مال (ورشکستگي) مي‌انجامد».ابن ماجه

از پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ روايت است كه فرمود: « مَنْ تَرَكَ شَيئاً لله عَوَّضَهُ الله خيراً ‏منه» ‏‏«هر كسي چيز ي را به خاطر خداوند ترك كند خداوند چيزي بهتر از آن به او خواهد داد ‏‏» ‏

خداوند مي فرمايد:« وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا » ابونعيم در «الحلية» (2/196)‏

‏«و هر كس از خدا پروا دارد [خدا] براى او در كارش تسهيلى فراهم سازد» [الطلاق-4] ‏

و به کساني که چنين فتواهايي مي دهند مي گوييم: يا براي ادعاي خود دليل واضح و روشن از نصوص آيات و احاديث بياوريد و يا از خدا پروا داشته باشيد و مردم را به هلاکت نياندازيد تا ديگران را از خود راضي کرده باشيد.

پيامبر صلي الله عليه وسلم مي فرمايند:« يأتي على الناس زمان يستحلون الربا بالبيع»(نسايي 4455 و ابوداود 3331 و ابن ماجه 2278)

يعني: زماني بر مردم خواهد آمد که در آنوقت (کساني) ربا را (به بهانه ي) معامله حلال مي کنند.

در حقيقت کساني هستند که ربا مي خورند ولي آنرا ربا ندانسته و مي گويند اين يک نوع معامله حلال است! و اگر اين حديث صحيح باشد مي توان گفت که کارمزد و حلال دانستن آن، مصداق بارز اين حديث است هرچند که شيخ الباني آنرا تضعيف کرده است ولي او مي گويد:” معني حديث امروز واقع شده است چنانکه امروزه شاهد آن هستيم”( غاية المرام ص 25)

والله اعلم

وصلي الله وسلم علي محمد و علي آله و اتباعه الي يوم الدين

سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

پیتر گالبرایت در گفتگو با شبکه تلویزیونی MSNBC آمریکا، حامد کرزی را فردی «احساساتی» و « نامتعادل » توصیف کرد و به باراک اوباما رییس جمهور آمریکا توصیه کرد که اعطای قدرت به مقامات منصوب در افغانستان را تا زمانی که کرزی نقش خود را به عنوان متحد واقعی آمریکا ثابت نکرده، محدود کند.

گالبرایت با بیان این ادعا که کرزی به رجزخوانی علاقه دارد، افزود: او به شدت احساساتی می‌شود و تحریک‌پذیر است. در واقع برخی از کارمندان کاخ ریاست جمهوری افغانستان گفته‌اند که وی نمی‌تواند در برابر مهم‌ترین کالای صادراتی افغانستان یعنی مواد مخدر مقاومت کند و هم اکنون به مصرف‌کننده این ماده تبدیل شده است. وی در واکنش به درخواست اطلاعات بیشتر در خصوص معتاد بودن کرزی، تنها به این جمله بسنده کرد که گزارشاتی در این خصوص وجود دارد که نشان می‌دهد. این سخنان گالبرایت در حالی بیان شده است که در هفته اخیر سخنان افشاگرانه کرزی در خصوص نقش قدرتهای غربی در بروز تقلب در افغانستان، خشم مقامات آمریکایی را برانگیخته بود.

کرزی پنج‌شنبه هفته گذشته قدرتهای غربی را به تقلب در انتخابات اخیر افغانستان و تلاش برای اختلال در این انتخابات در جهت تضعیف قدرت خود متهم کرده بود.

در واکنش به این سخنان کرزی، سخنگوی کاخ سفید اعلام کرد که ایالات متحده از اظهارات ضدغربی حامد کرزی رنجیده است اما با وجود این اظهار نظر مقامات کاخ سفید، کرزی روز دوشنبه بر موضوع دخالت آمریکا در انتخابات افغانستان تاکید کرد.

در همین حال و در واکنش به تاکید دوباره کرزی به اظهارات ضدغربی خود، سخنگوی کاخ سفید اعلام کرد در حال بررسی لغو سفر حامد کرزی به آمریکا در تاریخ 22 ثور در صورت ادامه یافتن اظهارات جنجالی وی است.

وی در پاسخ به این سوال که آیا کرزی متحد آمریکاست، از کرزی به عنوان رییس‌جمهور افغانستان که به طور دموکراتیک انتخاب شده، اشاره کرد و در واکنش به اظهارات گالبرایت در خصوص اعتیاد کرزی به مواد مخدر، این مساله را واقعی ندانست.

منبع : روزنامه تايمز

به گزارش شبكه تلويزيوني الاقصي، بيش از 7 هزار و 500 نفر از اسراي فلسطيني در بند زندان‌هاي رژيم اشغالگر قدس از امروز اعتصاب غذاي سراسري خود را براي پايان دادن به حبس انفرادي برخي زندانيان و اعتراض به وضعيت بد زندان‌هاي اسرائيل آغاز كردند.

اين اعتصاب غذاي اسراي فلسطيني در حالي آغاز مي‌شود كه اداره زندان “ريمونا ” هشدار داده است در صورت اعتصاب غذا به آنان اجازه ملاقات با خانواده هايشان را نخواهد داد.

بنابر اين گزارش، اين اسراي فلسطيني در رأس خواسته‌هاي خود پايان دادن به زندان‌هاي انفرادي برخي از اسرا كه برخي از آنان از هشت سال گذشته در سلول‌هاي انفرادي محبوس هستند،‌ را خواستار هستند.

اين اسرا همچنين خواستار پايان دادن به حبس 30 اسير از جمله “احمد سعدات ” دبيركل جبهه خلق براي آزادي فلسطين در سلول‌هاي انفرادي و همچنين پايان دادن به محدوديت‌هاي خانواده‌ها براي ملاقات با اسرا و توقف ممنوعيت برخي از افراد خانواده آنها از ملاقات شدند.

خالد افغان

یکی از محصلین پوهنتون (دانشگاه) کابل از من خواست تا در مورد نقش دموکراسی در پیشرفت جامعه، برایش چند سطری، از دیدگاه اسلام، بنویسم. نظر به اهمیت موضوع خواستم فشرده آنچه را که به سائل نگاشته بودم به خوانندگان عزیز سایت “افق” پیشکش نمایم.

تمهید:

نخست باید خاطر نشان ساخت که علاوه نمودن پسوند اسلامی بتعقیب لفظ جامعه بسیار مهم است. زیرا پسوند” اسلامی”، دلالت به ارزشها ومواصفات خاص جامعه میکند ومراعات این موضوعات در نوشتن نسخۀ کامیاب خیلی ها مهم می باشد وداکتر ورزیده باید به این مسائل توجه جدی داشته باشد.

قبل از اینکه مفصلاً در مورد صحبت کنم بشکل مختصر روی چند نکته میخواهم تمرکز کنم:

هر نظام وضعی از خود جوانب منفی وسلبی دارد.

هیچ نظام وضعی طوریکه از لحاظ فلسفی مطرح میشود از لحاظ عملی تطبیق شده نمیتواند.

نظام کامیاب نظامیست که از خود جامعه سرچشمه گرفته وبا ارزشهای دینی، فکری واجتماعی جامعه تطابق دارد.

معیار مؤفقیت یک نظام این نیست که از لحاظ ظاهری جامعه همرنگ جوامع پیشرفته گردد.

نظر به نکات فوق بآسانی میتوان به این نتیجه قناعت حاصل نمود که کاپی وپیست هیچ نوع نظام بنفع هیچ جامعه نیست. واگر کسی خواسته باشد نظام یک جامعه را کاپی کند نخست باید جامعه خود را وفق همان جامعه ساخته سپس اقدام به کاپی نمودن نماید. در غیر آن مجبور جبراً نظام بیگانه را بالای جامعه خود تحمیل نماید که این کار عکس العمل جامعه را در پی خواهد داشت واین صراع بین جامعه ونظام بیگانه تا وقتی ادامه می یابد تا آهسته آهسته یا جامعه تغیر نماید ویا نظام.

بناءً سؤالی که باید مطرح کنیم اینست که آیا کاپی یک نظام آنقدر ارزش دارد که ما وارد یک صراع طولانی ( هرچند بدون سلاح باشد) با جامعه خود شویم؟ طبیعیست که: نه. زیرا عموماً همچو صراع ها قرنها طول کشیده باعث مصرف بی مورد منابع اقتصادی کشور میگردد. وشاید هم عوامل نظامی دخیل صراع شده جامعه را به تباهی بکشاند. درس بزرگی را که ملت افغان از برنامه دوران امان الله خان آموخت، باید قرن ها فراموش نمیکرد. ولی متأسفانه نظر به عدم موجودیت مفکرین واقعی، ویا دوری آنها از زمام امور، هیچ حرکتی که دعوی ترقی جامعه افغانی را داشت، از درس (کاپی و پیست) امان الله خان پند نگرفت، و با این کار جامعه و مردم خود را در مدت بسیار کوتاه وارد چندین آزمون بزرگ ساخت وعامل تباهی آنان گردید.

البته نباید فراموش نمود که بدون استفاده از نظامهای ممالک پیشرفته هم ممکن نیست پیشرفت کنیم. وانسان عاقل کسیست که از تجارب دیگران استفاده میکند، بویژه ما مسلمانان در این راستا باید نسبت به همه ملتها پیشتاز وپیشقدم باشیم زیرا پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) ما را بدان ارشان نموده است:

” الحکمة ضالة المؤمن أنی وجدها فهو أحق بها”

حکمت گمشدۀ مسلمان است هر جائی که آنرا می یابد(نزد هر قوم وهر ملتی که باشد) مستحق ترین شخصی که آنرا باید حاصل نماید، او میباشد.

لهذا، ما باید از نظامهای جوامع پیشرفته استفاده نماییم ولی نباید شکل کاپی وپیست را داشته باشد. مفکرین ودانشمندان ما باید نظام مورد نظر وجامعه خودرا هردو عمیقاً مطالعه نمایند( از لحاظ فکری دینی واجتماعی..) جوانب مهم مثبت ومنفی هر دو طرف را مشخص بسازند. ویک پلان منظم وطولانی را طرح ریزی کنند که تدریجاً جوانب مثبت را( که با ارزشهای ما در تضاد نباشد) وارد جامعه سازند.

اساس نظام دموکراسی با اساس نظام اسلامی در تضاد است؟

مهمترین ترین نکتۀ دموکراسی با اساسی ترین اصل اسلام در تضاد است. اساس نظام دموکراسی را حاکمیت مردم تشکیل میدهد. یعنی حکومت مردم از سوی مردم طبق خواهش مردم. بعبارت دیگر صلاحیت تقنین بدست مردم می باشد. نمایندگان مردم حق قانون گذاری را دارا می باشند یعنی میتوانند یک امر را قانونی ویا غیر قانونی اعلان کنند بعبارت دیگر میتوانند یک موضوع را جائز وناجائز حلال ویا حرام کنند.

درحالیکه اساس نظام اسلام را حاکمیت خداوند که جزء مهم توحید است تشکیل میدهد، مصدر تشریع وتقنین در اسلام تنها از آن خداوند است. تنها خداوند صلاحیت دارد که یک امر را جائز ویا ناجائز، حلال ویا حرام ویا بعبارت امروزی قانونی ویا غیر قانونی اعلان دارد. انسانها تنها حق اجتهاد را دارند یعنی میتوانند در رابطه به مسائل جدید که خداوند بخاطر سهولت ایشان بیان نکرده باساس وروشنائی اصولیکه در قرآن وحدیث بیان شده، اجتهاد نمایند، احکامی را ارائه بدارند ویا به اصطلاح امروزی به تصویب برسانند. در مواردیکه نص قرآن وحدیث وجود دارد اجتهاد اصلاً صورت نمیگیرد. اینست فرق بین دو نظام وطوریکه ملاحظه میکنید فرق اساسی وجوهری است مانند آب وآتش که جمع بین هرد غیر ممکن است.

بعضی ها متأسفانه مصطلح” دموکراسی اسلامی” را عنوان میکنند که این یک اشتباه بسیار بزرگ است. آنها یا اسلام را نمیفهمند ویا دموکراسی را نمی شناسند. فکر میکنند دموکراسی یعنی آزادی بیان، مساوات، عدالت … وچون این مسائل در اسلام است، بناءً ” دموکراسی اسلامی” را عنوان میکنند. درحالیکه چنین نیست، مسائل متذکره مواصفات تبعی دموکراسی است ولی اساس دموکراسی چیز دیگریست ممکن این ارزشها فردا لغو ویا تعدیل در آن صورت گیرد مثلیکه امروز در غرب کوشش روان است تا حجاب ممنوع قرار داده شود ولو عمیقاً با آزادی شخصی انسان مرتبط است. چندی قبل جاک سترا وزیر خارجه اسبق بریطانیا از ملاقات خانمهای باحجاب ابا ورزید. ودر چندین شهرهای کشورهای اروپا همین حالا حجاب ممنوع قرار داده شده است وکوششها در این صدد جریان دارد.

موقف مسلمانان از نظام دموکراسی:

اسلام با پارلمانیکه حیثیت شورای اهل حل وعقد را داشته باشد ویا بحیث مجمع مجتهدین عمل نماید، در تضاد نیست، با اینکه پارلمان در مسائل مملکت اجتهاد کند بعض احکام را بتصویب برساند در تضاد نیست، با آزادی بیان در تضاد نیست، با استقلال قضاء در تضاد نیست. تنها صلاحیت تشریع را به پارلمان نمیدهد. یعنی در نظام اسلامی پارلمان نمیتواند هرچه خواسته باشد ولو با قرآن وسنت مخالف باشد، بتصویب برساند. صلاحیت آن در دائرۀ اجتهاد محدود است. بدین معنی، در مواردیکه نص وجود ندارد میتواند احکام را در روشنائی قرآن وسنت تصویب نماید. لهذا ضروریست تا برای نامزد شدن به پارلمان اسلامی شرائطی وضع گردد که توافر آن برای یک مجتهد ضوری میباشد، زیرا عضو پارلمان وظیفۀ مجتهد را پیش میبرد. این بدین معنی نیست که تمام اعضای پارلمان متخصصین امور دینی باشند، بلکه باید بتعداد کافی متخصصین بخشهای دیگر نیز باشند تا برای علماء مسائل فنی را تشریح نمایند.

بناءً ما میتوانیم از نظام پارلمانی بشکل فوق یعنی منحیث یک قوۀ مجتهده استفاده کنیم.

ولی نظام دموکراسی واقعی را اسلام بهیچ وجه نمیپذیرد، وهرکوششی بخاطر تحمیل این نظام نه تنها باعث هدر وقت پول وانرجی میشود بلکه عواقب وخیم وناگواری را نیز در پی خواهد داشت.

متأسفانه کسانیکه در تسوید قانون اساسی افغانستان نقش داشتند بخاطر اینکه بتوانند تمام اطراف را با شمول کشورهای غربی راضی بسازند، وبخاطر اینکه عوام الناس را فریب بدهند، با استفاده از عدم تخصص اکثر مشارکین لویه جرگه که قانون اساسی را تصویب نمودند، در قانون اساسی آب وآتش را یکجا نموده اند. تعمیل وحفاظت از دموکراسی واسلام، هردو را هدف قرار داده واز مسؤولیت های دولت قلمداد نموده اند. با اینکار شاید بتوانیم عوام مردم را برای مدت های کوتاه فریب بدهیم وبه دموکراسی قناعت بدهیم ولی بهیچ وجه متفکرین را بازی داده نمی توانیم آخر الأمر نه غرب ودموکراتها ونه مسلمانان راضی خواهند بود. لهذا از تمام نویسندگان خواهش میکنم که از استفاده این مصطلح خود داری نمایند.

آیا نظام دموکراسی میتواند عامل پیشرفت جوامع اسلامی گردد؟

بخاطریکه به این سؤال مهم پاسخ ارائه کرده باشیم باید نخست واژه های” نظام دموکراسی”، “پیشرفت” و” جوامع اسلامی” را تعریف کنیم. چون در مورد دموکراسی قبلاً صحبت نموده ایم ذیلاً در تنها دو واژۀ متبقیه را بشکل بسیار فشرده شرح میکنم:

پیشرفت:

پیشرفت یک جامعه معنی ترقی را دارد وزمانی ما میتوان یک جامعه را مطلقاً جامعۀ پیشرفته خطاب کنیم که در تمام ابعاد زندگی مادی معنوی واخلاقی ترقی نموده باشد. ولی اگر در جوانب مشخصی پیشرفت نموده باشد در اینصورت بشکل مطلق ما آنرا جامعۀ پیشرفته گفته نمی توانیم باید پسوند ویا پیشوندی را با کلمۀ پیشرفت علاوه کنیم تا ساحۀ پیشرفت مشخص گردد.

کدام یک از جوانب دوگانۀ فوق الذکر مهم است؟ مادی، ویا معنوی واخلاقی؟

بنظر من یک جامعۀ پیشرفتۀ مادی، راحت را ببار می آورد، ولی هیچگاه سعادت وخوشبختی را به انسانیت به ارمغان نمی آورد. ما امروز ملاحظه میکنیم که انسانیت نسبت به سابق بیشتر رنج میبرد وبیشتر در معرض مشکلاتها گرفتار است. همدردی، محبت، اخلاص، صداقت، جوانمردی، دفاع از مظلوم…وغیره رختش را بسته وجاگزین آن مادیت، منفعت پرستی، خیانت، اختلاس، دو رویی.. وغیره گردیده است. راحت تنها زمانی باعث سعادت میشود که انسان از لحاظهای دیگر بهرمند باشد. فامیلیکه شش موتر داشته باشد جاروب برقی … ولی از لحاظ معنوی صفر باشد از هدفی که بخاطرش خلق شده که عبارت از عبادت خداوند است روگردان باشد، غیبت دروغ ودیگر مفاسد اخلاقی در آن رائج باشد، احترام ومحبت بین افراد آن از عمق دل نباشد، بنظر من زندگی آنها زندگی انسانی نیست.

ترقی معنوی با انسانیت انسان بیشتر ارتباط دارد وترقی مادی با جسمانیت انسان. وطوریکه هویداست، انسانیت نسبت به جسمیت ومادیت نزد مسلمانان وکفار مهمتر وبا ارزشتر است. آیا بسا اوقات بخاطر انسانیت ما اجسام انسانهای نا انسان را از بین نمی بریم ایشانرا محکوم به اعدام نمی کنیم؟ ولی هیچگاه بخاطر حفاظت جسم مادی انسان، انسانیت قربان نمیگردد( البته از لحاظ فکری وفلسفی) اینکه در واقع الأمر چه اتفاق می افتد بحث دیگر است.

جامعۀ اسلامی:

جامعۀ اسلامی جامعه ایست که در آن حاکمیت از آن اسلام است. چه در محاکم چه در رسانه ها چه در صحنۀ سیاسی واجتماعی واقتصادی. زمانیکه احکام اسلام میگویم نباید ذهن ما منحصر به بخش جزائی قانون اسلامی شود. مسائل قانون جزاء یک بخش اندک وبسیار اندک نظام اسلامی است. نظام اخلاقی وتکافل اجتماعی وهمدردی انسانی پایه های مهم جامعۀ اسلامی را تشکیل میدهد پایه های که حتی عبادات در اسلام بخاطر تحقق آن مشروع گردیده است.

نتیجه گیری:

بنابرآن، گفته میتوانیم که نظام دموکراسی نه تنها باعث ترقی جوامع اسلامی شده نمیتواند بلکه چون اساساً با اساس اسلام درگیر است باعث بروز کشمشکها و زدوبندهای داخلی شده منجر به تقهقر وویرانی جوامع اسلامی میگردد.

این درصورتیکه نظام دموکراسی واقعاً زمام امور را در دست بگیرد وواقعاً تطبیق شود. ولی عموماً به آسانی به این هدف رسیده نمیتواند. زیرا شیفتگان راه خدا با آن مبارزه میکنند واین مبارزه تا زمانی ادامه میکند تا یکطرف طرف دیگر را مقهور سازد. البته این نوع مبارزات ممکن قرنها طول کشد، وهست وبود جامعه را بسوزاند و از لحاظ اقتصادی واجتماعی وسیاسی کشور را به تباهی سوق دهد.

لهذا مشورۀ من به شیفتگان ترقی افغانستان که راه دموکراسی را پیش گرفته اند، اینست که از این هوس دوری جویند زیرا این راه راه ترقی نه، بلکه راه بربادی افغانستان است.

ومن الله التوفیق.

منبع: سايت عقيده

عبدالله حيدري

مراجع تقلید قم اخیرا تصمیم گرفتند رسما مترسک وهابیت را جایگزین مترسک سابق یعنی نصب و ناصبی کنند..این مطلب طی مقاله ای به قلم حميد رضا غریب رضا در سایت ها با تیتر ناصبی کیست؟ منتشر شد نویسنده که به گفته خودش به دستور مراجع حوزه این مقاله را نوشته است سیاست های جدید حوزه را ترسیم کرده که ما نکاتی را پیرامون آن توضیح خواهیم داد.

1-     در این مقاله ادعا شده که فقهای شیعه اهل سنت را ناصبی نمی دانند!! بنابراین  کسانی که تلاش می کنند اهل سنت را ناصبی و نجس معرفی کنند در واقع پیرو یک جریان افراطی هستند شبیه جریان وهابیت در میان اهل سنت!!

اینکه چرا مراجع محترم شیعه  پس از قرنها لعن و نفرین و  کافر و نجس خواندن اهل سنت به اسم ناصبی حالا به این فکر افتاده اند که گویا راه اعتدال را پیش گیرند می تواند دوعلت عمده داشته باشد.

اول اینکه با توجه به بالارفتن سطح آگاهی عمومی در جامعه اسلامی همه فهمیده اند که ناصبی به عنوان یک تفکر افراطی جز در کتب تاريخي كهن و اذهان مدعيان تشيع  وجود خارجی ندارد یعنی در همان قرون اولیه منقرض شد و رفت و عموم اهل سنت که بیش از 90% امت اسلامی را تشکیل می دهند را به نصب و دشمنی با اهل بیت (ع)متهم کردن خلاف واقع است و هیچ کار بردی ندارد و انگیزه ای که بر اساس آن این مارک و تهمت یدک کشیده می شد اکنون با توجه به گسترش علم و دانش و عرصه رسانه دیگر کار برد خودش را از دست داده است، پس بهتر است به عنوان یک گام به ظاهر مثبت خود را معتدل معرفی کنیم!!

دوم اینکه مارک وهابیت که از یک جریان منحرف در قرن دوم از لابلای اوراق تاریخ استعاره گرفته شده و آنرا به جریان اصلاحی شیخ محمد بن عبدالوهاب از علماي حنابله در قرن دوازدهم نسبت داده شده از لحاظ کار بردی تأثير خیلی بیشتر و مؤثرتري نسبت به نصب و ناصبی دارد.

لذا چه بهتر که بگوییم ما اهل سنت را ناصبی نمی دانیم! و با مذاهب چهارگانه اهل سنت مشکلی نداریم اما در عوض همه سنی های بیدار و آگاه را از هر مذهب فقهی اهل سنت که باشند و در هر کجایی جهان پهناور که زندگی کنند را با مارک جدید وهابیت می کوبیم!! و عقاید اهل سنت را با همین مارک و تهمت و افتراء به باد انتقاد می گیریم لذا لبه تیز تبلیغات زهراگین و دروغپردازی های مغرضانه شبکه سلام و ساير مراكز تبشيري و تئوریسین هاي  عقده ای آنان به ظاهر متوجه وهابیت است اما در عمل هیچ بخشی از دین اسلام و اصول و فروع عقاید و مقدسات اهل سنت و حقایق مسلم تاریخی نیست که تحت این مسمی تحریف نشده و به باد انتقاد و تمسخر گرفته نشود.

2-     مسئله فلسطین همواره مرکزی ترین محور مانور برای مدعیان تشیع و محبت اهل بیت (رحمت الله عليهم) و دفاع از اسلام بوده است، محوری که مراجع و تئوریسین های تشیع با تظاهر به دفاع از آن طی سی سال گذشته توانسته اند حداقل به بخشی از جهانیان بیاورانند که گویا مسئله فلسطین برای آنان ارزش حیاتی دارد!! و صرفا اسلام است که آنانرا وادار به دفاع از این قضیه بزرگ اسلامی و قبله اول مسلمین می کند!! اما با اندک تأملی می توان به روشنی دریافت که این ادعای گزافی بیش نیست زیرا در قضایای مشابه دیگر آنان چنین روند و سیاستی را دنبال نمی کنند، در مسئله ناگورن و قره باغ (آذربایجان)سیاست فقهای حوزه و حامیان سیاسی شان کاملا برعکس است و عوض دفاع از آذربایجان مسلمان با اکثریت شیعی! از ارمنستان مسیحی دفاع و حمایت می کنند! و در مسئله چیچن نبرد چریکهای چیچن در برابر استبداد روسی را یک مسئله داخلی قلمداد می کنند!! در عراق و افغانستان زمینه ساز حمله آمریکا بودند و بلکه همواره دوشادوش شیطان بزرگ حرکت می کنند!؟

آری فلسطین جای مانور است جایگاه قدس شهرت قضیه فلسطین تعلق و دلبستگی مسلمین جهان به این مسئله و ضعف کشورهای عرب و اسلامی همگی به محوری بودن این مسئله کمک می کند و لذا مانور در میدان فلسطین که در سکوی رسانه های جهانی و اسلامی قرار دارد اهمیت فوق العاده دارد اما سنی بودن مردم فلسطین استخوانی در گلوست که همیشه گیر بوده و بخصوص طی این سی سال همچنان گیر است، و تاریخ گذشته فلسطین استخوان دیگری است كه هضمش براي رياكاران و مدعيان دفاع از فلسطين كه دشمني با صحابه  و لعن و نفرين بر آنان را بهترين عبادت مي دانند! دشوار است! زیرا فاتح اول فلسطین شخص عمر فاروق رضی الله عنه عدالت گستر بی همتای تاریخ بشر و فرمانده بهشتی اش ابو عبیده جراح رضی الله عنه و فاتح دیگرش صلاح الدین ایوبی بوده است پس اهمیت موضوع چشم گیر است لذا مسخ هویت و تاریخ فلسطین برای حوزه و مراجع یک هدف مهم است به همین دلیل نویسنده مقاله انگیزه اصلی طرح موضوع ناصبی و نجس نبودن اهل سنت! را بدنبال بگو مگو ها در این باره پس از جنگ 22 روزه غزه می داند «همین مسئله باعث شده که برخی مردم مظلوم فلسطین را تکفیر کنند»!! و می نویسد «اینگونه نیست که تمامی اهل سنت در فلسطین وهابی و ضد شیعه باشند…. همچنین بعد از انقلاب با پیدایش گروههای مرتبط با ایران بسیاری از توهم ها نسبت به تشیع ازبین رفته است تا جایی که به دلیل ارتباط سیاسی گروههای جهاد اسلامی و حماس و دیگر گروههای مبارز فلسطین با ایران اینان را شیعیان سیاسی می دانند»!! و می نویسد: «تشیع اعتقادی نیز در فلسطین به شکل فردی مشاهده شده و روبه رشد است (البته) شیعه کردن مردم فلسطین هدف ایران نیست»!!.

شما خود بخوانید حدیث مفصل از این مجمل! ملاحظه کنید که یک انگیزه اصلی این ترحم! حوزه و مراجع آن به اهل سنت! لجام گسیختگی جناحهای افراطی است که سیاست های شیعه گری حوزه را درک نمی کنند و رشته های زحمت کشان حوزه را پنبه می کنند! اینکه قرنهای متمادی تمام اهل سنت تکفیر می شده اند مهم نبوده و نیست اما امروز که مصلحت ها ایجاب می کند و طرحهای شیعه گری با سرعت سرسام آوری برای شیعه کردن مردم فلسطین و طبعا سایر اهل سنت به اجراء گذاشته می شود دلسوزان و مشفقان حوزه با ترحم! بر اهل سنت لطف می کنند! و جلو تکفیر مردم مظلوم فلسطین می ایستند! تا اینکه مبادا فلسطینان و سایر امت بزرگ اسلامی در برابر طرفندهای حوزه و تبلیغات شیعه گری آنان موضع شدیدتری بگیرند و اجازه ندهند که فرزندانشان به نام اسلام ناب به خرافات و مزخرفات ضد قرآنی و ضد عقل مراجع تقلید تن در دهند. آنگاه نویسنده بیشتر شفقت می فرماید و روشنگری می کند که «اینطور نیست که تمامی اهل سنت در فلسطین وهابی و ضد شیعه باشند» این در واقع تلاشي است برای قانع کردن باندها و جناحهای که پیمانه صبرشان از تأخیر ظهور امام زمان به سر رسیده و می خواهند با افزایش قتل و کشتار و تکفیر اهل سنت اسباب ظهور حضرتش را فراهم کنند! اما تئوریسین های جناح های دور اندیش حوزه که مسئولیت شیعه کردن کل اهل سنت به عنوان هدف اصلی و استراتیژی دراز مدت حوزه به آنان سپرده شده معتقدند که برای شستشوی مغزی اهل سنت باید بیشتر تلاش و کوشش کرد!

و لذا می بینیم که آیت الله تسخیری و مجمع تقریب مذاهب اسلامی اش که با لبخند بی نمک و ماچ و پچ های بی معنا و کرنش های ریایی ایفای نقش می کند، به تازگی خبر داد که ساختمان مجمع تقریب در قم روبه اتمام است تا رابطه اش با حوزه مستحکم تر شود و تلویزیون تقریب هم در مهر ماه امسال یعنی شش ماه بعد به چند زبان آغاز به کار خواهد کرد!! تناقض شگفت انگیز نویسنده در دو جمله بی ربطی که کنار هم گذاشته نشان دهنده این واقعیت است که سیاست گذاری و ارائه این مقاله کار آسانی نبوده است این جمله را ملاحظه كنيد:«تشیع اعتقادی نیز در فلسطین به شکل فردی مشاهده شده و رو به رشد است! و در عین حال بدون هیچ ربطی ادامه می دهد: شیعه کردن مردم فلسطین هدف ایران نیست» گویا افرادی از مردم فلسطین عاشق جذابیت های عقاید ناب! شیعه شده و مکرر از زحمت کشان حوزه خواهش می کنند که لطف کنید به ما اجازه دهید که شیعه شویم و از مزایای دنیوی و اخروی این عقاید پویا و نوین شما استفاده کنیم! اما نه شیعه کردن مردم فلسطین هدف ایران نیست! ما هرگز چنین کاری نخواهیم کرد مگر اینکه فلسطینان بدون خواست و اراده ما به گونه خود خویش مذهب شیعه را بپذیرند کما اینکه الآن دارند این کار را می کنند، و البته این روند رو به رشد است!!

این سخنان کلیشه ای و بی نمک برای هیچ کس حتی خود شما هم قابل پذیرش نیست بقیه چگونه می خواهند باور کنند: دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را.

3-     نویسنده ادعا می کند که «… ما اعتقاد داریم هر مسلمان مختار است با بررسی آزادانه مذهب خود را در میان مذاهبی که همه مسلمان هستند انتخاب کند!!» عجب! اعتقاد خوبی است کاش اساتذه محترم تان را قانع می کردید که شیعه های سنی شده را به جرم ارتداد اعدام نکنند! اگر اطلاع ندارید که طی چند سال گذشته چند نفر را به این جرم اعدام کرده اند از نهاد های مربوطه استعلام فرمایید تا به شما لیست بدهند و اگر اطلاع دارید چرا خلاف واقع می نویسید؟! چرا حقایق را لوث می کنید؟! چرا به خوانندگان تان احترام نمی گذارید؟! شما از ترور نافرجام آیت الله سید ابوالفضل برقعی قمی اطلاع ندارید؟! از ترور نافرجام حیدر علی قلمداران قمی اطلاع ندارید؟! از ترور و شهادت دکتر مظفریان همشهری استاد معروفتان آیت الله ناصر مکارم شیرازی اطلاع ندارید؟!  از ترور حجت الاسلام دکتر مرتضی ردادمهر اطلاع ندارید؟! از زجر و شکنجه و زندان استاد رضا رنگنه اصفهانی اطلاع ندارید؟ از آلام و مصائب آیت الله حاج علی اصغر بنابی اطلاع ندارید؟! از ظلم و ستم بر اسدالله خرقانی و شریعت سنگلجی اطلاع ندارید؟! از آنچه امروز بر سید مصطفی حسینی طباطبایی و دوستانش روا داشته می شود اطلاع ندارید؟! بازهم بگم؟! فکر نمی کنید امرز زمان تاریکی گذشته و مردم در یک لحظه و با یک دکمه سرچ می توانند به حقایقی دست یابند که شما قرنها از آنها پنهان می کردید؟! با اینهمه حقایق روشن می فرمایید «شیعه کردن فلسطین هدف ایران نیست» طبعا شیعه کردن سایر مردم دنیا هم هدف شما نیست؟ به ادعای شماها که یک ونیم ملیون تانزانیایی شیعه شده اند!! (البته شما که می توانید از کاه کوه بسیازید شاید از 1500 نفر یک و نیم ملیون ساخته باشید و هر مالکی را هم به دلیل اینکه دست باز نماز می خواند شیعه بدانید! ولی به هر حال) اگر شیعه کردن سنی ها هدف شما نیست طلبه های آفریقایی و آسیایی و تاجیک و پاکستانی و غیره که با تلبیس و بهانه به دامشان انداخته اید در حوزه علمیه قم و سایر مراکز مرتبط مشغول چه کاری هستند و پول و امکاناتی که صرف درس خواندشان می کنید برای چیست؟! و اگر جدا اعتقاد دارید که هر مسلمان مختار آزادانه بررسی کند و هر عقیده ای را خواست بپذیرد چرا این مهمانان زندانی خود را آزاد نمی گذارید که تمام ایران را ببینند؟!! و چرا براي چند طلبه تاجیک که با مدارک رسمی در دارالعلوم زاهدان درس می خوانند اینقدر الم شنگه راه انداختید؟! و چند ماه مولوی احمد نارویی را گروگان گرفتید و در زندان نگه داشتید که تاجیک ها را از حوزه اخراج کند!! جالب است که شما معتقدید «در زمینه انتخاب مذهب! نیز اسلام بر فضای آزادی اندیشه تأکید کرده است!» اینکه محل اختلاف نیست پرسش خوانندگان شما از شما و حوزه و مراجع محترم تقلید این است که شما چرا این فضای آزادی اندیشه را طلسم کرده اید؟! اگر قبول دارید که اسلام بر این چیز تأکید کرده شما چرا جلو آزادی مردم را می گیرید و نمی گذارید آزادانه هر فکر و عقیده ای را که خواستند قبول کنند؟! به نظر شما اگر جلو مردم را نگیرید و به زور مانع مطالعه آزاد مردم نشوید این عقاید ضد قرآنی و ضد عقل شما چند سال مقاومت خواهد کرد؟! شکایت استاد شما دکتر حسینی قزوینی این است که با یک سفر عمره از بین دویست طلبه 30 تا تلفات داده اید!! این یعنی چی؟! در سفر عمره که عربها برای شما کلاس شستشوی مغزی نداشته اند، مانند صیغه و اخواتش اسباب تطمیع نداشته اند پس این تلفات دلیلش چیست؟! آنهم در مدت دو هفته! اگر طلبه های خود تان را آزاد بگذارید که طبق اعتقاد شما از آزادی اندیشه استفاده کنند و با بررسی آزادانه هر عقیده ای را که خواستند بپذیرند به نظر شما تلفات حوزه  روزانه چند در صد افزایش خواهد یافت؟! فقط حوزه ای ها! بقیه که حسابشان جداست، و شاید هم به همین دلیل کاروانهای حج و عمره را همواره سرگرم نگه می دارید که تلفات شما زیاد نشود؟!

4-      شما بر خلاف روال عمومی منطق حوزه و جامعه تشیع از اصطلاحات زندانی اصولی  و اخباری سخن گفته اید! شگفت است! حوزه که قرنهاست برای ابراز قدرت و قهرمانی در برابر نواصب نجس! و اخیرا وهابیت کافر! حتی نام صد و چند فرقه شیعه را از قاموس حذف کرده و حتی به عنوان یک حقیقت تاریخی حاضر نیستید اجازه دهید که کسی بشنود که شیعیان جهان اسلام که حد اکثر طبق آمار های شبه رسمی 7% مسلمین جهان را تشکیل می دهند بیش از صد و چند فرقه داشته اند که امروز هم حدود بیست فرقه آن زنده و موجودند و بسیاری از آنان یکدیگر را تکفیر می کنند!! با وجود این حقایق موجود در واقع و مفقود از دید و فهم عموم شیعیان! خیلی جالب است که حال در این مطلبی که به دستور آیات و مراجع عظام مرقوم فرموده اید به دو جناح شیعه اثناعشری اصولی و اخباری اشاره کرده اید! پس بیشتر توضیح دهید که خود شیعیان اثنا عشری به چند جناح یا فرقه تقسیم می شوند! از جمله شیخی های افراطی که اصولیها و اخباریها آنها را کافر می دانند و اینکه بزرگترین علمایی که هم اینک مراجع عظام برای آنها کنگره برگذار می کنند و کتب شان را ترویج می نمایند از جمله حرعاملی صاحب وسائل الشیعه و ملا باقر مجلسی (دوم) که بحار الأنوار و حق الیقین و دیگر شتائم نامه های ایشان را به کثرت دارید ترویج می کنید اخباري هستند پس چطور شد که در مسئله نواصب و نجس بودن آنها شما قول اخباری ها را قبول ندارید؟! بهتر است آشکار بگویید که اساتذه شما در عمل اخباری و در صحنه مانور اصولی هستند. آیا هنوز هم نیاز به تقیه دارید؟! پس چرا از ابراز عقیده خود خجالت می کشید؟! يا خداي نكرده نفاق لازمه كار شماست؟!

5-      درهمین ارتباط جالب است که شما صحبت از ضعف و قوت حدیث و روایت کرده اید؟! جدی می فرمایید؟! آیا شما حاضرید تمام احادیث خود را بر مذهب اصولیها (زیرا اخباری ها علوم حدیث را از صنع عامه و ناجایز می دانند و فقط قرینه را برای صحیح بودن حدیث کافی مي شمارند جلد سی ام وسائل الشیعه حرعاملی) و اصطلاحات رجال آن در میزان بگذارید؟! اگر پاسخ مثبت است چرا تا کنون حوزه اقدامی در این راستا انجام نداده؟ یا انجام داده ما اطلاع نداریم؟! شگفت است که ملا باقر مجلسی با وجود اخباری بودن در مرآة العقول از شانزده هزار روایت کافی نه هزار آنرا ضعیف می داند، اما شما اصولی ها با اینکه ادعای اصول بودن را دارید حتی حاضر نیستید نقد مجلسی اخباری را بر اصول کافی بپذیرید چه رسد به نقد های دیگران, محمد باقر بهبودی کاری که بر روی اصول کافی انجام داد از چاپ و نشر آن جلوگیری شد تا اینکه مجبور شد آنرا به نام گزیده اصول کافی منتشر کند!! و نه نقد اصول کافی! و الاخبار الدخیله محمد تقی شوستری و بت شکن آیت الله برقعی (در نقد اصول کافی) و نقد کتب حدیث مصطفی طباطبایی کجا می تواند به حوزه راه پیدا کند! که در آن صورت از صد و ده جلد بحار و 30 جلد وسایل و سایر متون چیزی باقی نخواهد ماند!

به امید آنکه روزی فضلای حوزه اجازه  داشته باشند با دید نقد به روایات منسوب به اهل بیت علیهم السلام نگاه کنند.   آمین

منبع: سايت عقيده

استاد محمد قطب

تاریخ این امت همواره به میزان تمسكش به «لا اله الا الله» و عمل به مقتضیات آن وابسته است، زیرا «لا اله الا الله و محمد رسول الله» تنها ریشه هایی است كه این امت را در زمین ثابت و استوار می گرداندو به وی حیات، قدرت و تمكین می بخشد.

البته نباید اشتباه كرد كه «لا اله الا الله» صرفا میراثی است تاریخی و بس، اگر چه قطعا ریشه ای تاریخی دارد و هیچ اندیشه ای و اصلی در طول تاریخ، با هیچ ملتی آنقدر اتصال و ارتباط نداشته است كه «لا اله الا الله و محمد رسول الله»  بیش از چهارده قرن با این امت، داشته است با این وصف نیز «لا اله الا الله و محمد رسول الله» تنها به عنوان ریشه های تاریخی به معنای متعارف امروز نمی تواند باشد. زیرا «لا اله الا الله» یك میراث تاریخی نیست كه دوره اش گذشته باشد و صرفا به عنوان یك میراث فرهنگی باقی مانده باشد، بلكه «لا اله الا الله» نیرویی است كارآمد، فعال برای همیشه، در هر لحظه می توان از حقیقتش بهره مند شد و انسانها همواره می توانند به مقتضایش عمل كنند و «لا اله الا الله» نیرویی است كه حال و آینده را ساماندهی می نماید.

و به همین جهت است كه خداوند متعال بنی اسرائیل را به خاطر اینكه كتابشان را صرفا به عنوان یك میراث فرهنگی تلقی كرده بودند، مورد سرزنش قرار داده است:

{ فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَذَا الْأَدْنَى وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِنْ يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ يَأْخُذُوهُ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثَاقُ الْكِتَابِ أَنْ لَا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوا مَا فِيهِ وَالدَّارُ الْآَخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ } (الاعراف 169)

{ بعد از آن فرزندان ناخلفی جانشین آنان شدند كه وارث كتاب(آسمانی تورات) گشند. كالای این جهان دنی را دریافت می داشتند و می گفتند (انشاالله) بخشیده خواهیم شد! و حال آنكه اگر باز هم كالایی همانند كالای نخست (از راه حرام و حتی با تحریف كلام) به دستشان می رسید آنرا دریافت می داشتند. مگر از آنان در كتاب (تورات) پیمان گرفته نشده است كه از زبان خدا جز حق نگویند؟ و حال آنكه آنچه را در كتاب (تورات) است خوانده و فهم كرده اند و (دیده اند كه باید حق را بگویند نه باطل را ومتاع) دنیای دیگر، بسی بهتر (از كالای این دنیا) برای كسانی است كه پرهیزگاری كنند. مگر عقل ندارید و نمی فهمید؟} اعراف/169

ورثوا الكتاب: یعنی اینكه كتاب را به عنوان میراثی بجای مانده از آباء و اجدادشان تلقی كرده اند و اینطور نبود كه خود را ملزم به انجام آنچه در این كتاب آمده است، بدانند. چنانچه آبا و اجدادشان خود را ملزم می دانستند.

خداوند در كلام پاكش آنان را «خلف» نامید. و خلف در لغت به جانشینان بد، اطلاق می شود. خداوند آنها را اینگونه توصیف نمود به جهت اینكه تعالیم كتاب را به فراموشی سپرده و با حرص شدید بر دارائیهای دنیا رو ی آورده اند. آنها با وجود درك این حقیقت كه حرص بر دنیا، آنها را به مخالفت با كتاب وا می دارد و دارند اعمال نادرست و زشتی را انجام می دهند، با این وصف نیز ادعا می كردند كه خداوند ما را می بخشد و بدیهی است تا زمانی كه به مقتضای مغفرت الهی جنت برای آنها تضمین شده باشد، دلیلی برای اینكه مرتكب خطا و گناه نشوند وجود ندارد.

اكنون دقت نمایید آیا وضعیت امت اسلامی در دوران اخیر، چندان تفاوتی با جانشینی بدی كه در قرآن نسبت به بنی اسرائیل بیان شده است، دارد؟

آیا مسلمانان كتابشان را به عنوان میراثی فرهنگی اتخاذ ننموده اند؟ و آیا از زیر بار تكالیفش شانه خالی نكرده اند؟ آیا بر خلاف خواسته هایش عمل ننموده اند؟

مگر چنین نیست هرگاه مورد تذكر قرار می گیرند، بلافاصله جواب می دهند: خداوند بخشنده و مهربان است، امت محمدی انشاالله به خیر و عافیت است، خداوند، خدای دلهاست، مادامی كه قلبت از ایمان سرشار باشد، هیچ خطری تورا تهدید نمی نماید؟!

و افزون بر این عده ای از مسلمانان معاصر پا را فراتر گذاشته و اینگونه نیز گفتند: «قرآن بر گذشتگان نازل شده است تا در زمان خویش به آن عمل كنند»، این دسته از مسلمانان با توجه به تكامل و تحولاتی كه در زندگی رخ داده است، دیدشان نسبت به قرآن عوض شده و دارای شیوه تازه ای از زندگی گردیده اند و معتقدند كه ما اكنون ملزم به انجام احكام قرآن نیستیم.

مگر عده ای از مسلمانان نگفتند این طرز عمل، نوعی ارتجاع و عقب ماندگی است؟ شیوه ایست بدور از كاروان پیشرفته و موفق بشریت.

و اگر چنانچه به آنها هشدار داده شود كه با این بینش دارند از دایره دین خارج می شوند (و آنها خود بر این نكته واقفند) با غرور تمام می گویند: ما مسلمانیم و به خدا ایمان داریم! آیا هر كس با شما مخالفت نماید، باید وی را از دایره دین خارج نمایید؟

آیا این وضعیت مسلمانان، با جانشینی بدی كه از بنی اسرائیل سر زد تفاوت دارد؟

آنچه امروز امت اسلامی به آن دچار شده است چیزی غیر از سنن الهی كه خداوند در كتابش از آنها یادآوری نموده است، نیست، فقط تفاوت در تاثیراتی است كه باید از حوادث روزگار بر نفوس مومنین به جا بماند. زیرا نفوس مسلمانان كنونی شعور و احساس خویش را در اثر ضعف تمسكشان به كتاب الله و عدم تدبر معانی آن، از دست داده اند.

{أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هَذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ} (165 آل عمران)

{ آیا هنگامی كه مصیبتی (در جنگ احد) به شما دست داده است (و می گویید:) این (كشتارو فرار) از كجاست؟ و حال آنكه (در جنگب بدر) دو برابر آن (پیروزی) كسب كرده اید (و از طرف كشته و اسیر گرفته اید؟) بگو: این (شكست خوردن و كشته شدن) از ناحیه خودتان است، بی گمان خداوند بر همه چیز توانا است. و آنچه (در جنگ احد) در روزی كه دو دسته ( مومنان و كافران) با هم نبرد كردند به شما رسید، به فرمان خدا (وبرابر اراده و قضا و قدر پروردگار) بود.}  آل عمران/165-166

آری تقدیر است اما شما هم به سبب مخالفتتان با دستور خدا و رسول صلی الله علیه و سلم در تحقق آن دخالت داشتید.

آن روز مسلمانان این درس را عمیقا به خاطر سپردند و هیچ وقت دوباره مخالفت امر رسول خدا صلی الله علیه و سلم از آنها سر نزد.

اما از آن روزی كه شانه خالی كردند و درسها را به فراموشی سپردند و به انحراف كشیده شدند، سنن الهی كه با هیچ كس شوخی و جانبداری ندارد، پی در پی به سراغشان آمد و دشمنان سرزمینشان را اشغال نمودند.

زمانی كه هجوم دشمنان در كشورهای اسلامی، مسلمانان را غافلگیر نمود برخی به ضرورت ایجاد بعضی اصلاحات نظر داده و بنام اصلاحگران در تاریخ مشهور شدند. اینها جهت پیشرفت و ترقی و دست یافتن به قدرت و توانایی و از بین بردن آثار عقب ماندگی و محرومیت، خواستار درآمدن از شیوه دینی، یا حد اقل منحصر نمودن دین در دایره محدود عقاید و شعائر شدند و تاكید نمودند كه باید شیوه غربی را در فكر و روش پیاده نمود.

دو قرن كامل بر این اندیشه گذشت. اصلاحگران مزبور در طول این مدت حهت رسیدن به اهداف مطلوب خویش، تمام مظاهر زندگی غربی را تجربه نمودند، اما نتیجه بدست آمده از زحمتهای دو قرن تلاش چه بود؟

یهود در فلسطین… صربها در بوسنی و هرزگوین… هندو ها در هند و كشمیر….امريكا در افغانستان وعراق و…. دیگران… در جاهای دیگر…

جهان اسلام تا گوشهایش در بدهی، عقب ماندگی شدید در زمینه های علمی، صنعتی، تكنولوژی، فقر كامل و مهمتر از همه فساد اخلاقی.

آری! اصلاحات اینگونه انجام گرفت!

با ایجاد مدارس، دانشگاه ها، راه های ارتباطی، رسانه های گسترده تبلیغاتی، دارایی ها و سرمایه ها، ساختمانها و عمارتها و انواع و اقسام كالاها، وجود تحصیل كرده های دختر و پسر…

اما دشمن صهیونیستی صلیبی، هیچ اهمیتی به این امكانات قائل نبوده و و به هیچ وجه از این توانایی ها نمی هراسد زیرا مطمئن است كه كلید تمام این امكانات در دست خودش می باشد، هر وقت خواسته باشد باز می كند و هر وقت خواسته باشد می بندد و معمولا بیشتر می بندد تا اینكه باز نگه دارد یا عمدا درب آنچه باعث قدرت و قوت می شود را می بندد و درب آنچه به ضعف و زبونی می انجامد، می گشاید.

بدین جهت است كه آنها در صدد آمارگیری و شمارش توپ اندازهای مسلمانان بر نمی آیند كه چند خمپاره انداز دارند؟ چرا كه آنها خودشان هستند كه این تجهیزات را به مسلمانان می فروشند و هر وقت تعدادشان افزایش یافت فروش را متوقف می گردانند. و همینطور در صدد آمارگیری مدارس و دانشگاههای مسلمانان نیز بر نمی آیند زیرا آنها خودشان هستند كه از طریق تهاجمات فكری، اندیشه های تحصیلكردگان و استادان را شكل می دهند.

و همچنین در صدد شمارش دستگاه های ماشین مورد استفاده مسلمانان نیز بر نمی آیند زیرا آنها خودشان هستند كه این وسائط نقلیه را برای مسلمانان جهت افزایش درآمد و سرمایه خویش، صادرمی كنند و هیچ گاه از افزایش صادرات خویش ناراحت نیستند و تازه خرسند هم می باشند.

اما آنها با دقت كامل و حساسیت غیر قابل وصف، به شمارش و آمارگیری انجمن های اسلامی می پردازند. تعدادشان چقدر است؟ پیروانشان چند نفر هستند؟ چه تعداد از جوانان، متدین گردیده اند؟ و چه تعداد از دختران محجبه شده اند؟…

علت این حساسیت شدید نیز روشن است زیرا دقیقا درك كرده اند كه قبل از هر چیز، منبع قدرت حقیقی كه نباید نادیده گرفته شود، اینجا نهفته است:

{ الذین آتیناهم الكتاب یعرفونه كما یعرفون أبناءهم}

{ آنانكه بدیشان كتاب (آسمانی) داده ایم (یهود و نصاری) او را (كه محمد نام و پیغمبر خاتم است، خوب) می شناسند، بدانگونه كه پسران خود را می شناسند.} بقره/146

امت اسلامی باید به واقعیتی كه غرب به آن یقین دارد كاملا یقین داشته باشد و آن اینكه منبع قدرت حقیقی، ایمان صادقانه به لا اله الا الله و عمل صادقانه به مقتضای آن است. آنگاه است كه خمپاره ها، تانك ها، هواپیماها، مدارس، دانشگاه ها، راه های ارتباطی، سرمایه و دارایی ها، ابزار قدرت حقیقی می شوند نه ابزار زینت و فساد.

در كتاب «مفاهیم ینبغی ان تصحح» * ماجرایی را كه فرمانده كناره «غزه» برایم نقل كرده بود آورده ام، وی ماشینش اشتباها وارد منطقه غصبی در دست یهود شده بود و به این طریق به اسارت آنها در آمده بود، اولین سؤال افسر یهودی هنگام بازجویی از ایشان این بود: آیا هنوز در بین سربازان مصری افرادی از اخوان المسلمین وجود دارند؟ او در جواب گفته بود خیر، اما برای چه؟ افسر یهودی جواب می دهد: ما آنچه را در سال 1956 به وقوع پیوست هرگز فراموش نمی كنیم، هنگامی كه دو تن از افسران اخوانی با بستن گذرگاه «متلا» (1) شش ساعت كامل، تمام سپاه یهودی را متوقف گردانیده بودند و سر انجام هر دو تا روی دستگاه هاوان خویش جان داده بودند.

در كتاب مزبور من در ذیل این ماجرا گفته ام: یهود از توپ و تانك فی نفسه هراس ندارد، زیرا تجهیزات مدرن تر از این را در اختیار دارند، فقط هراسشان از فردی است كه با قلب وابسته به «لا اله الا الله» پشت این توپ و تانك قرار گرفته است.

بازگشت صادقانه به «لا اله الا الله» تنها راه نجات این امت از مشكلات دامنگیر وی می باشد و این همان چیزی است كه دشمنان صلیبی صهیونیستی همواره از آن بیم دارند و می كوشند به هر وسیله ممكن كه شده است، این امت را از رسیدن به آن باز دارند.

البته چنانچه بارها گفته ام این به آن معنا نیست كه ما تمام مدارس، دانشگاه ها، راه های ارتباطی، ابزار رشد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و تمدن را به خاطر تصحیح عقاید مردم، نادیده بگیریم و رسول خدا صلی الله علیه و سلم نیز در برنامه تربیتی اصحاب چنین نفرموده است كه زندگی تان را رها نمایید و به هیچ وجه آن را مورد توجه قرار ندهید، كودكانتان و زنانتان را گرسنه بگذارید، هیچ صنعتی را یاد نگیرید تا من بتوانم عقائد شما را تصحیح نمایم و شما را بر ایمان صحیح تربیت كنم.

برعكس رسول خدا صلی الله علیه و سلم آنها را در حالی كه به فعالیتهای طبیعی روزانه شان مشغول بودند، تعلیم و تربیت می نمود زیرا به هیچ وجه یكی از این دو عمل موقوف بر اهمال دیگری نیست و هیچ كدام نیز جایگزین دیگری نمی تواند بشود.

این واقعیتی است كه امت باید حتما به آن اذعان داشته باشد: تنها شناخت، كافی نیست زیرا شناخت فی نفسه اغلب در دایره ذهن ساكن و بدون تحرك می باشد و شناخت به تنهایی نمی تواند انسان را به حركت در آورد، مانند فلسفه تاریخ و سایر معلومات ذهنی كه در قالب اذهان طلاب و دانشجویان ریخته می شود.

اما یقین با شناخت تفاوت عمده ای دارد، یقین از ذهن به قلب منتقل می شود و در آنجا ریشه می دواند و به وجدانی تبدیل می گردد كه با قلب به تپش در می آید و سپس در زندگی واقعی بروز می نماید و دقیقا این همان چیزی است كه رسول خدا صلی الله علیه و سلم یارانش را بر اساس آن تربیت می نمود و شكی نیست كه نیاز شدید امت نیز در این واقعیت نهفته است.

روشن است كه معارف اسلامی واضح است، اگر چه برخی از این معارف بر اثر شدت تهاجم فكری غرب و واقعیت تلخی كه جاهلیت معاصر بر مسلمانان تحمیل نموده است، بار دیگر در اذهان، غریب گردیده است مانند موضوع تنفیذ شریعت، حدود آزادی زن، اقتصاد ربوی و غیر ربوی، قضایای مربوط به فرهنگ و سیاست، موضع گیری در برابر غرب، قضیه جهاد، شناخت محافل جهانی، موضوع جهان و ارتباطاتی كه وی را به منزله قریه ای در آورده است.

لازم به نظر می آید كه باید نویسندگان اسلامی برای بیان حقایق اسلامی در این موارد و زدودن تاریكی و ظلمتی كه این حقائق را در اذهان نسلهای تربیت شده بر تهاجم فكری تحت پوشش قرار داده است، دست بزنند و برای ایجاد شناخت لازم نسبت به حقائق اسلامی گامی بردارند اما نباید فراموش كنیم چنانچه قبلا بیان شد تنها شناخت كافی نیست، باید شناخت تبدیل به یقین شود. باید امت بر واقعیت اسلام تربیت شود و مشكل اساسی كه همواره دعوت با آن مواجه می شود اینجا نهفته است.

منبع : سايت عقيده

نوسنده: خالد افغان

اگر به تاريخ انسانيت رجوع کنيم خواهيم ديد در زمانه های مختلف اهل باطل اصحابان زر و زور با بکار بردن سلاح شايعات، تهمتها وافواهات همواره اهل حق را کوبيده ومورد اذيت قرار داده اند وآواز ناب حق را نزد مردمان ساده وکم علم با شبهات ودروغهای پی ريزی شده وفنی در بسا از موارد خفه ساخته اند. امروز رسانه ها، قوه چهارم جامعه، با تأثير وساحه پوششی که دارند، قسمت عمده ايجاد وترويج همچو افواهات را، پيش ميبرند. از اين روست که آمريکا، متحدين وغلامان شان اموال هنگفتی را که خارج از تصور است در اين زمينه، به مصرف ميرسانند.

جهت توضيح بيشتر، چند نمونه از تاريخ را ارائه ميکنم سپس وضعيت کنونی افغانستان را مختصراً بررسی ميکنم:

قوم نوح وتبليغات عليه وحی الهی:

خداوند در باره رويه زشت قوم نوح عليه السلام با پيامبر شان چنين ميفرمايد:”

کذبت قوم نوح المرسلين إذ قال لهم أخوهم نوح ألا تتقون إني لکم رسول أمين فاتقوالله وأطيعون وما أسألکم عليه من أجر إن أجري إلا علی رب العلمين فاتقوا الله وأطيعون قالوا أنؤمن لک واتبعک الأرذلون”

يعنی: قوم نوح( عليه السلام) پيامبران خدا را تکذيب نمودند. هنگاميکه برادر شان نوح بديشان گفت: آيا از پروردگار نمی هراسيد؟ من واقعاً پيامبر امين خدا بسوی شما هستم، از خدا بترسيد واز من فرمانبرداری کنيد، ومن از شما در مقابل دعوت وتبليغ هيچ مزدی نميخواهم، مزد مرا فقط وفقط پرودگار عالميان ميدهد. بترسيد از خداوند ومرا اطاعت کنيد. آنها(قوم نوح) گفتند: چگونه ترا متابعت کنيم درحاليکه ترا جز مردمان تهی وپست کسی متابعت ننموده است؟!.

ملاحظه ميکنيم چگونه طبقه حاکم وظالم جامعه وقت، نهضت پاک انبيای کرام را مورد طعن قرار داده آنها را مردمان پست وتهی خطاب ميکنند، ودر جای ديگری برايش ميگويند:” إنا لنراک في ضلال مبين” ما ترا در گمراهی آشکار ميبينيم.

فرعون واستفاده از وسيله تبليغات عليه حق:

واگر به دعوت موسی(عليه السلام) وبرخورد فرعون با او مراجعه کنيم استفاده از عين ابزار را خواهيم مشاهده کرد. فرعون متکبر کسيکه دعوای خدائی را نموده بود، ملت بنی إسرائيل را برده گرفته هرکار ناروا وظلم را بر ايشان روا ميداشت، موسی(عليه السلام) شريف ترين اتباع بنی إسرائيل را که از جانب خداوند(عز وجل) به پيغمبری مبعوث شده بود؛ جادوگر، مفسد، ديوانه، بی دين خطاب ميکرد. در سوره غافر الله تعالی ميفرمايد:” وقال فرعون ذروني أقتل موسی وليدع ربه إني أخاف آن يبدل دينکم أو أن يظهر فی الأرض الفساد” وفرعون گفت: بگذرايد تا موسی را بکشم، واو(اگر راست گو است) از پروردگارش کمک بخواهد، من ميترسم او دين شما را تبديل ويا در زمين فساد را منتشر نسازد” ودر سوره الشعراء سخن فرعون را چنين نقل کرده ميفرمايد:” إن هؤلاء لشرذمة قليلون” يقيناً آنان( موسی وهمراهانش) يک اقليت منفور واندک اند”. ملاحظه کنيد فرعونيکه نشانه ظلم است، چگونه خود را محافظ دين ومصلح جلوه ميدهد ودعوت پاک الهی را فساد وديوانگی ميخواند، واز همه شگفت تر اينکه طبقه عوام چگونه بدون تحقيق، به شايعات باور میکنند وتحت تأثير آن قرار ميگيرند؟!
ابوجهل ومشرکين مکه وسياست تبليغات:

اگر پيامبران پيشين را گذاشته به برخورد جامعه جاهليت مکه با دعوت پيامبر اسلام دقت کنيم خواهيم ديد سردمداران مکه نيز از همين وسيله استفاده بزرگی نموده اند پيامبر(ص) را جادوگر، ديوانه، کاهن وعامل اختلاف ميخواندند.

آمريکا، متحدين وغلامانش واستفاده از اين ابزار:

در جامعه امروزی، اهل باطل با پيروی از فرعونيان وابوجهل، از افواهات وشايعات عليه مجاهدين راه حق بشکل بهتر وعميقتر وبا استفاده از وسائل پيشرفته تر ومؤثرتر استفاده کرده وميکنند. القابی از قبيل تروريستها، افراطيون، راديکالها، متعصبين، اصوليها وغيره را اختراع کرده وبعد از اينکه اصطلاحات مذکور را از طريق رسانه های جمعی يی که دردست دارند معناهای زشتی ميپوشانند آنها را بدان مسمی کرده وميکنند. اشتباهات کوچک آنها را بسيار بزرگ جلوه ميدهند، واشتبهات بزرگ خويش را کوچک بنمايش میگذارند.

متأسفانه در افغانستان عزيز هر رژيميکه بر مسند قدرت نشت عوض اينکه بالای زخمهای ملت، مرحم نهد، بنامهای مختلف آنها را تعقيب ومجازات کرد، مردم وملت خودرا زير شعاع شعارهای اجنبی وبيگانه به گروه های مختلف تقسيم بندی کرده در ايجاد فضای بی اعتمادی اختلافات وبدبينيها بشکلی از اشکال سهيم شد. وما امروز ذائقه تلخ اين سياستهای سطحی را ميچشيم بلکه نسلهای آينده ما، تا عرصه های مديد، تا زمانيکه تاثيرات مهلک اين برهه از تاريخ کشور باقيست، فراموش نخواهندکرد. اگر ما ملت افغان از تاريخ نه چندان بعيد خويش تاريخيکه با هر حلقه تراژيدی خود هزاران هزاران اندرزهای عبرت انگيز را احتوا دارد، پند نگيريم وامروز هم به تأسی از اجنبي ها ملت خود را سرکوب کنيم، بايد بدانيم عواقب خطرناکی آينده ما را تهديد خواهد کرد ورخت ترقی وآرامی بطور دائم از کشور غمديده ما برچيده خواهد شد.

اگر مردم عامه وبی سواد در چنين کارها آغشته ميشوند آنقدر درد ندارد زيرا نادان اند، اما نابخشودنيست آن شايعاتیکه از چشمه های قلابی علم ودانش نشأت ميکند.

موقف مسلمان در رابطه با شايعات:

خداوند تعالی ميفرمايد:”

(يا أيها الذين آمنوا إن جاءکم فاسق بنبأ فتبينوا..”(الحجرات)

(ای مؤمنان! زمانيکه یک فاسق خبری را بشما ميرساند، در مورد تحقيق وتثبت نماييد). در روشنايي آیت فوق الذکر وديگر آيات واحاديث پیامبر(ص)، مسلمانان بايد، در رابطه با شايعات بويژه افواهات عليه علماء حق، رهبران ثابت قدم وحرکتهای اسلامی اصيل، به نکات ذيل دقت نمايند:

اول: بايد از تثبت وتحقيق کار بگيرند. وبدانند که اکثريت مطلق آنچه عليه ايشان بنشر ميرسد، دروغ وبی اساس است. احياناً يک واقعه عملاً صورت گرفته ميباشد، ولی رسانه ها آنرا بشکل غلط تفسير ميکنند که اين نوع تهمت نسبت به نوع اول خطرناکتر وگمراه کننده تر، است.

دوم : آنرا بديگران انتقال ندهند پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم ميفرمايد:

” کفی بالمرأ کذباً أن يحدث بکل ما سمع” برای یک شخص اينقدر دروغ کافيست که هر آنچه را ميشنود، نشر مينمايد.

سوم: در هرمجلس واز هر منبر با حکمت وخونسردی تمام در از بين بردن و ابطال شايعات وشرح حقائق به مردم که متأسفانه اکثراً از بی سوادی وکم علمی رنج ميبرند، نقش فعال ايفا نمايد.

چهارم: در صورت ثبوت تهمت، وظيفۀ بزرگ” الدين النصيحة..” را شعار و شغل خود بگردانند. وبدانند که ” (کل ابن آدم خطاء وخير الخطائين التوابين” ( اشتباه از هر انسان سر ميزند، بهترین خطاکاران آنانی اند که توبه میکنند). اگر اشتباه کننده توبه نموده باشد وگناهش بر حرکت اسلامی مؤثر نباشد، يعنی محدود به زندگی شخصی خودش باشد اورا مورد عفو قرار بدهند. در غيرآن کوشيده شود تا از طريق رهبريت شخص مذکور هرچند اگر صاحب نام ونشان وافتخارات هم باشد، از مقام مسؤوليت عوض شود تا نشود سمعه حرکت اسلامی با کردار زشت يک فرد خدشه دار گردد.

پنجم: بايد حرکت اسلامی یک گروهی را توظيف به بررسی رسانه ها نمايد، تا اقلام وزبانهای که در مقابل شبهات ویا شهوات(پول ومنصب) در نشر شايعات غلط ويا تحريف حقائق، نقش بازی ميکنند، نشاندهی وبه کتگوری های مختلف بعد از مطالعۀ دقيق افکار وارتباطات شان تقسيم بندی شوند. وکوشش صورت گيرد تا با استفاده از وسائل مختلفی که در دسترس قرار دارد ولو نامه… نخست حقائق برایشان تشريح شود(البته بخاطر اقامۀ حجت هرچند طوريکه گفته ميشود” الحق أبلج والباطل لجلج” حق روشن است)، بعداً به عواقب سهمگيری در جنگ تبليغاتی عليه حرکت اسلامی واينکه اين جنگ با حمل سلاح وداخل شدن در نبردهای رویاروی فرقی ندارد بلکه شاید خطرناکتر از آن باشد، متوجه گردند. با اينکار اکثر اقلام وزبانهای خادم دشمن، از نشر شايعات ساکت ميشوند ویا علی الاقل تعديلاتی در آن رونما ميگردد.

ومن الله التوفيق

منبع : سايت عقيده